- عضویت
- 2017/02/07
- ارسالی ها
- 5,830
- امتیاز واکنش
- 35,457
- امتیاز
- 1,120
- سن
- 21
افرادی که پس از گذراندن یک تجربهٔ تلخ در زندگی مشترک به دوران مجردی خود بازمی گردند, آگاهانه یا ناآگاهانه دچار مجموعه ای از آسیب های روحی و روانی می شوند که البته با توجه به میزان جنسیت, سن, اشتغال و
متفاوت است
افرادی که پس از گذراندن یک تجربهٔ تلخ در زندگی مشترک به دوران مجردی خود بازمی گردند، آگاهانه یا ناآگاهانه دچار مجموعه ای از آسیب های روحی و روانی می شوند که البته با توجه به میزان جنسیت، سن، اشتغال و متفاوت است.
هرچند طلاق امری ناخوشایند است، افراد مطلقه باید بدانند که در پاره ای از مواقع جدایی بسیار عاقلانه است؛ اما به دلیل گرفتاری زن و مرد طلاق گرفته با درون خویش و همچنین درگیری های متعدد و تشنج آمیز در زندگی سابق، دعوا و مرافعه، لج و لج بازی، ضرب وشتم و رفت وآمد در محیط های مخرب دادگاه، خستگی روحی و روانی موجب می شود که این افراد به صورت طبیعی دچار بیماری افسردگی شوند.
متأسفانه این بیماری روانی بیش از سایر عوامل، تهدیدکننده حیات جسمی و روانی انسان هاست که در جامعه ما، دومین رتبه بیماری ها را از نظر تحمیل هزینه های روحی، مادی، اجتماعی و اقتصادی به خود اختصاص داده است.
دکتر حسین مجتهدی، مدرس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی معتقد است که به افسردگی باید نگاه ریشه شناسی داشت و اینکه در زمینه افسردگی بعد از طلاق، دو رویکرد ریشه شناسی نقش بسیار مهم و پررنگی دارند. وی اظهار می دارد: «یکی از این رویکردها، رویکرد روان کاوانه است که بر مسئله فقدان تاکید می کند. وقتی فردی دچار فقدان شده که شامل ازدست دادن یک عزیز یا جدایی است، با افسردگی روبرو می شود. از دیگر رویکردها، رویکرد تحلیلی است که در آن فرد مطلقه به نوعی پرخاشگری را به درون خود می ریزد.
درواقع به دلیل تنش هایی که در مدت زندگی مشترک سابقش تجربه کرده، به نوعی به پرخاشگری باز می گردد که به صورت بیماری افسردگی جلوه گر می شود.»
با این حال، افسردگی نخستین اختلال روانی و رفتاری است که چه زن و چه مرد پس از دوران جدایی مدتی با آن گرفتار هستند. در واقع فرد پس از طلاق احساس گـ ـناه و شکست بیشتری می کند. در این حالت متخصصان بیان می کنند که شروع افسردگی در این دسته افراد دارای سلسله مراتبی است که ابتدا فرد به خشم و عصبانیت متوسل می شود و به نحوی با همه افراد مرتبط و غیرمرتبط درگیر شده و درپی یافتن مقصر است که با گذشت زمان این حس آرام و به تدریج جای خود را به احساسات دیگری چون غم، اندوه، پشیمانی و افسردگی می دهد. نمی توان منکر این قضیه شد که رایج ترین بحران در دوران پس از متارکه، افسردگی است.
آنچه در این زمینه مهم و قابل توجه است، شناسایی احساس افسرده در فرد و روبروشدن آگاهانه وی با احساساتی است که پس از طلاق به سراغش می آید که ممکن است بسیار کمک کند. کسانی که در این دوران از این بیماری روحی رنج می برند، با شناخت چهار سطح نشانه شناسی افسردگی، متوجه می شوند که به درمان قطعی و جدی نیاز دارند. این نشانه ها عبارت اند از:
در سطح شناختی: افراد احساس بی ارزشی می کنند و با کاهش تمرکز، حافظه و ناتوانی در تصمیم گیری مواجه می شوند.
در سطح بدنی: این دسته افراد با تغییرات فیزیولوژی چون افزایش یا کاهش خواب، اشتها، وزن و میل جنـ*ـسی روبرو هستند.
در سطح هیجانی و عاطفی: افراد افسرده مدام احساس بدبختی، خلأ، شرمساری و گـ ـناه دارند.
در سطح انگیزش: این اشخاص با کاهش تمایل در مشارکت فعالیت های مختلف روبرو هستند و به مرگ بسیار می اندیشند.
روان شناسان راهکارهای فراوانی برای پیشگیری، درمان و بازسازی افسردگی پس از طلاق پیشنهاد داده اند که در ذیل چند مورد مهم و اصلی آن ها را برمی شماریم:
افرادی که پس از گذراندن یک تجربهٔ تلخ در زندگی مشترک به دوران مجردی خود بازمی گردند، آگاهانه یا ناآگاهانه دچار مجموعه ای از آسیب های روحی و روانی می شوند که البته با توجه به میزان جنسیت، سن، اشتغال و متفاوت است.
هرچند طلاق امری ناخوشایند است، افراد مطلقه باید بدانند که در پاره ای از مواقع جدایی بسیار عاقلانه است؛ اما به دلیل گرفتاری زن و مرد طلاق گرفته با درون خویش و همچنین درگیری های متعدد و تشنج آمیز در زندگی سابق، دعوا و مرافعه، لج و لج بازی، ضرب وشتم و رفت وآمد در محیط های مخرب دادگاه، خستگی روحی و روانی موجب می شود که این افراد به صورت طبیعی دچار بیماری افسردگی شوند.
متأسفانه این بیماری روانی بیش از سایر عوامل، تهدیدکننده حیات جسمی و روانی انسان هاست که در جامعه ما، دومین رتبه بیماری ها را از نظر تحمیل هزینه های روحی، مادی، اجتماعی و اقتصادی به خود اختصاص داده است.
دکتر حسین مجتهدی، مدرس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی معتقد است که به افسردگی باید نگاه ریشه شناسی داشت و اینکه در زمینه افسردگی بعد از طلاق، دو رویکرد ریشه شناسی نقش بسیار مهم و پررنگی دارند. وی اظهار می دارد: «یکی از این رویکردها، رویکرد روان کاوانه است که بر مسئله فقدان تاکید می کند. وقتی فردی دچار فقدان شده که شامل ازدست دادن یک عزیز یا جدایی است، با افسردگی روبرو می شود. از دیگر رویکردها، رویکرد تحلیلی است که در آن فرد مطلقه به نوعی پرخاشگری را به درون خود می ریزد.
درواقع به دلیل تنش هایی که در مدت زندگی مشترک سابقش تجربه کرده، به نوعی به پرخاشگری باز می گردد که به صورت بیماری افسردگی جلوه گر می شود.»
با این حال، افسردگی نخستین اختلال روانی و رفتاری است که چه زن و چه مرد پس از دوران جدایی مدتی با آن گرفتار هستند. در واقع فرد پس از طلاق احساس گـ ـناه و شکست بیشتری می کند. در این حالت متخصصان بیان می کنند که شروع افسردگی در این دسته افراد دارای سلسله مراتبی است که ابتدا فرد به خشم و عصبانیت متوسل می شود و به نحوی با همه افراد مرتبط و غیرمرتبط درگیر شده و درپی یافتن مقصر است که با گذشت زمان این حس آرام و به تدریج جای خود را به احساسات دیگری چون غم، اندوه، پشیمانی و افسردگی می دهد. نمی توان منکر این قضیه شد که رایج ترین بحران در دوران پس از متارکه، افسردگی است.
آنچه در این زمینه مهم و قابل توجه است، شناسایی احساس افسرده در فرد و روبروشدن آگاهانه وی با احساساتی است که پس از طلاق به سراغش می آید که ممکن است بسیار کمک کند. کسانی که در این دوران از این بیماری روحی رنج می برند، با شناخت چهار سطح نشانه شناسی افسردگی، متوجه می شوند که به درمان قطعی و جدی نیاز دارند. این نشانه ها عبارت اند از:
در سطح شناختی: افراد احساس بی ارزشی می کنند و با کاهش تمرکز، حافظه و ناتوانی در تصمیم گیری مواجه می شوند.
در سطح بدنی: این دسته افراد با تغییرات فیزیولوژی چون افزایش یا کاهش خواب، اشتها، وزن و میل جنـ*ـسی روبرو هستند.
در سطح هیجانی و عاطفی: افراد افسرده مدام احساس بدبختی، خلأ، شرمساری و گـ ـناه دارند.
در سطح انگیزش: این اشخاص با کاهش تمایل در مشارکت فعالیت های مختلف روبرو هستند و به مرگ بسیار می اندیشند.
روان شناسان راهکارهای فراوانی برای پیشگیری، درمان و بازسازی افسردگی پس از طلاق پیشنهاد داده اند که در ذیل چند مورد مهم و اصلی آن ها را برمی شماریم: