- عضویت
- 2017/02/07
- ارسالی ها
- 5,830
- امتیاز واکنش
- 35,457
- امتیاز
- 1,120
- سن
- 21
فرد خودخور نسبت به توانایی ها و داشته های خود دید منفی دارد و بیشتر در پی برجسته کردن کمبود های خود است در واقع این گونه افراد نسبت به محرک های محیطی و پیرامونی خود دچار حساسیت های افراطی بوده و همیشه از افسردگی و اضطراب رنج می برند
این افراد همواره در حال رنجش, سرزنش و مجازات خود هستند و تصور می کنند اطرافیانشان در مورد آن ها قضاوت کرده و آن ها را مورد ارزشیابی قرار می دهند و تصاویر ذهنی و افکار منفی موجود در روان ناخودآگاه افراد خودخور آن ها را کنترل و مدیریت می کنند
هنگامی که فرد دچار خودسرزنشی می شود با کشمکش های روانی و ذهنی فراوانی درگیر است و گاهی برانگیخته و هیجانی شده و برخی اوقات در خود فرو رفته و منزوی می شود که همه این موارد باعث کاهش اعتماد به نفس در آن ها شده و تاثیر مخربی بر جسم و روان آن ها دارد که باید با تمرین مستمر الگو های فکری منفی را محدود کرد.
شگل گیری گفت و گوی درونی در انسان
در واقع تغییر نوع نگاه و باور های افراد خودخور ممکن است در پروسه درمانی آن ها موثر واقع شود، یعنی بیش از آنکه به کمبود های خود توجه داشته باشند باید داشته ها و توانمندی های خود را برای موفقیت و داشتن زندگی بهتر برجسته کنند.
مرجان محمدیان دکترای روان شناسی عمومی با بیان اینکه نام علمی خودخوری "گفت و گوی درونی" است که از سن 2سالگی آغاز و به صورت واضح مشاهده می شود؛ گفت: افرادی که در کودکی خود باقی می مانند؛ افرادی هستند که بلند بلند با خود صحبت می کنند یعنی ممکن است فردی چهل و اندی سال داشته باشد، اما از لحاظ شخصیتی رشد عاطفی نداشته و با خود بلند صحبت می کند.
آیا شما هم عادت به خودخوری کردن دارید؟
وی افزود: آغاز این نوع صحبت از 2 سالگی است که تا سه یا چهارسالگی ادامه می یابد و بعد از آن یک گفت و گوی خود تنبیهی داریم که گفتگوی درونی شکل می گیرد؛ به عنوان مثال یک کودک پنج ساله که از خواب بر می خیزد می خواهد به دنبال بازی برود و پدرش به او می گوید تا این ساعت حق نداری مزاحم من شوی و او به رختخواب خود می رود و با خودش شروع می کند به گفتن این که حق نداری مزاحم شوی!
وی با بیان اینکه نقش گفت و گوی درونی یک نوع خودکنترلی است، اظهار کرد: در انسان این فرآیند شکل می گیرد که بتواند با قدرت کلمات رفتار های خود را کنترل کند و افرادی که گفت و گو های درونی یعنی خودخوری های آن ها خیلی ضعیف؛ ناقص یا بیمارگونه است کسانی هستند که کنترل روی رفتار خود ندارند و در اصطلاح به آن ها افراد تنبل گفته می شود یا خیلی دنبال تفریح هستند.
چگونه دست از خود خوری کردن برداریم؟
براساس مطالعات، خود خوری کردن منجر به ناراحتی های عاطفی جدی نیز می شود که اغلب افراد برای فرار از این مشکل، به روش های ناسالم مثل پرخوری یا مصرف مواد مخـ ـدر روی می آورند. اگر خود خوری می کنید، حتما می دانید که وقتی ذهنتان خاموش نیست نمی توانید بخوابید.
بررسی های انجام شده در تایید این موضوع نشان داده اند که خود خوری کردن و غصه خوردن منجر به کاهش زمان خواب و کیفیت آن می شود.
محمدیان با اشاره به اینکه گفت و گوی درونی در حد سالم و نرمالش باعث می شود که رفتار انسان کنترل شود؛ تصریح کرد: زمانی که فرد تلویزیون تماشا می کند گفت و گوی درونی به انسان می گوید که تلویزیون تماشا کردن کافی است و الان باید مثلا به سراغ مطالعه بروی در نتیجه فرد تلویزیون را خاموش کرده و به سراغ مطالعه و خواندن کتاب می رود بنابراین گفت و گوی درونی نرمال رفتار های انسان را کنترل می کند تا افراط و تفریط در آن ها بوجود نیاید.
به گفته این دکترای روان شناسی عمومی خودخوری ممکن است ناشی از ضعف اعتماد به نفس، ضعف عزت نفس، حسادت، شناخته نشدن ظرفیت های فردی و متبلور نکردن ظرفیت های وجودی فرد باشد که یکی دیگر از مشکلات افراد خودخور، منعطف نبودن تفکر و اندیشه های آنهاست.
وی تاکید کرد: اگر گفت و گوی درونی حالت بیمارگونه به خود بگیرد به آن "نشخوار ذهنی" گفته می شود یعنی فرد کلمات خود را چند بار بیرون آورده و دوباره آن ها را جویده و می خورد و مدام به آن ها فکر کرده و مشغول حل و فصل آن است که این تکرار مداوم اذیت کننده است.
وی گفت: راهکار مقابله با خودخوری کردن کمک گرفتن از روان شناس یا روانپزشک است تا باشناسایی افکار منفی و اشتباهات فکری جایگزینی برای آن ها پیدا کرد و یاد گرفت که فکرکردن به مشکل، کمکی به انسان نمی کند بلکه باید به دنبال راه حل بود.
محمدیان بیان کرد: پایان دادن به نشخوار افکار قدیمی، پیش داوری و پیش بینی فاجعه برای آینده، به زبان ساده است، اما با تمرین مستمر می توان الگو های فکری منفی را محدود کرد و با قوت بخشیدن به توانایی ها و منعطف کردن افکار زندگی بهتری را خلق کرد.
خودخوری کردن در زنان بیش از مردان است
از آنجایی که یکی از ویژگی های افراد خودخور دارا بودن حساسیت های افراطی است و زنان نیز شخصیت حساس تری دارند، به نظر می رسد خودخوری در زنان بیشتر مشاهده می شود.
این دکترای روان شناسی عمومی با بیان اینکه گفت وگوی درونی همان کنترل وجدان است، عنوان کرد: وجدان، انسان را کنترل کرده و او را از کار بد باز می دارد؛ در واقع وجدان از باید ها و نباید های فرد تشکیل شده است که درسن هفت یا هشت سالگی شکل می گیرد و اصولا در تمام جوامع روی دختر ها به خاطر اینکه احساساتی و ظریف هستند باید ها و نباید های بیشتری حاکم است بنابراین وجدان به شکل قویتری در زنان شکل می گیرد.
وی با اشاره به اینکه معمولا والدین باید و نباید های بیشتری روی فرزندان دختر دارند که به خاطر ظرافت فیزیولوژی و آناتومی بدن است؛ اظهار کرد: البته خیلی از عوامل دیگر سبب می شود تا این باید ها و نباید ها بیشتر شود بنابر این خود خوری در زنان بیشتر از مردان است، زیرا باید و نباید های دوران کودکی آن ها بیشتر بوده است.
به گفته محمدیان گفت و گوی درونی در زنان قوی تر عمل می کند و حتی در مواقعی می تواند برای زنان مفید بوده و از برخی آسیب ها جلوگیری کند؛ اما اگر جنبه بیمارگونه به خود بگیرد شدت آن نیز از مردان بیشتر خواهد بود، زیرا گفت و گوی درونی در زنان شدت بیشتر و قوی تری دارد.
وی گفت: اگر گفت و گوی درونی حالت بیمار گونه به خود بگیرد می تواند در نهایت شبیه وسواس شود، اما ارتباطی با بیماری وسواس ندارد؛ زیرا در گفت و گوی درونی بیمارگونه فرد یک شناخت بیمارگونه و باور غلط و اشتباه دارد که ارزشمند نیست و نمی تواند کاری انجام دهد.
این دکترای روان شناسی عمومی با بیان اینکه در بیمار وسواسی تکرار یک فکر صورت می گیرد؛ بیان کرد: درواقع یک انتقال دهنده عصبی بیمار داریم که سروتونین نام دارد که میزان آن کم شده و در نتیجه تکرار در یک فکر یا کار صورت می گیرد که برای مقابله با این بیماری لازم است به روان شناس یا روانپزشک مراجعه کرده و درمان های لازم را دریافت کرد.
باید همواره به این نکته توجه داشته باشیم که فکرکردن زیاد درباره هرچیز، نه تنها مزاحم انسان است، بلکه می تواند تأثیر مخربی بر سلامتی جسم و روح بگذارد پس بهتر است درمواجهه با چنین وضعیتی از افراد متخصص کمک گرفت و با کمی تمرین و ممارست از دست این نوع افکار خلاصی یافت.
این افراد همواره در حال رنجش, سرزنش و مجازات خود هستند و تصور می کنند اطرافیانشان در مورد آن ها قضاوت کرده و آن ها را مورد ارزشیابی قرار می دهند و تصاویر ذهنی و افکار منفی موجود در روان ناخودآگاه افراد خودخور آن ها را کنترل و مدیریت می کنند
هنگامی که فرد دچار خودسرزنشی می شود با کشمکش های روانی و ذهنی فراوانی درگیر است و گاهی برانگیخته و هیجانی شده و برخی اوقات در خود فرو رفته و منزوی می شود که همه این موارد باعث کاهش اعتماد به نفس در آن ها شده و تاثیر مخربی بر جسم و روان آن ها دارد که باید با تمرین مستمر الگو های فکری منفی را محدود کرد.
شگل گیری گفت و گوی درونی در انسان
در واقع تغییر نوع نگاه و باور های افراد خودخور ممکن است در پروسه درمانی آن ها موثر واقع شود، یعنی بیش از آنکه به کمبود های خود توجه داشته باشند باید داشته ها و توانمندی های خود را برای موفقیت و داشتن زندگی بهتر برجسته کنند.
مرجان محمدیان دکترای روان شناسی عمومی با بیان اینکه نام علمی خودخوری "گفت و گوی درونی" است که از سن 2سالگی آغاز و به صورت واضح مشاهده می شود؛ گفت: افرادی که در کودکی خود باقی می مانند؛ افرادی هستند که بلند بلند با خود صحبت می کنند یعنی ممکن است فردی چهل و اندی سال داشته باشد، اما از لحاظ شخصیتی رشد عاطفی نداشته و با خود بلند صحبت می کند.
آیا شما هم عادت به خودخوری کردن دارید؟
وی افزود: آغاز این نوع صحبت از 2 سالگی است که تا سه یا چهارسالگی ادامه می یابد و بعد از آن یک گفت و گوی خود تنبیهی داریم که گفتگوی درونی شکل می گیرد؛ به عنوان مثال یک کودک پنج ساله که از خواب بر می خیزد می خواهد به دنبال بازی برود و پدرش به او می گوید تا این ساعت حق نداری مزاحم من شوی و او به رختخواب خود می رود و با خودش شروع می کند به گفتن این که حق نداری مزاحم شوی!
وی با بیان اینکه نقش گفت و گوی درونی یک نوع خودکنترلی است، اظهار کرد: در انسان این فرآیند شکل می گیرد که بتواند با قدرت کلمات رفتار های خود را کنترل کند و افرادی که گفت و گو های درونی یعنی خودخوری های آن ها خیلی ضعیف؛ ناقص یا بیمارگونه است کسانی هستند که کنترل روی رفتار خود ندارند و در اصطلاح به آن ها افراد تنبل گفته می شود یا خیلی دنبال تفریح هستند.
چگونه دست از خود خوری کردن برداریم؟
براساس مطالعات، خود خوری کردن منجر به ناراحتی های عاطفی جدی نیز می شود که اغلب افراد برای فرار از این مشکل، به روش های ناسالم مثل پرخوری یا مصرف مواد مخـ ـدر روی می آورند. اگر خود خوری می کنید، حتما می دانید که وقتی ذهنتان خاموش نیست نمی توانید بخوابید.
بررسی های انجام شده در تایید این موضوع نشان داده اند که خود خوری کردن و غصه خوردن منجر به کاهش زمان خواب و کیفیت آن می شود.
محمدیان با اشاره به اینکه گفت و گوی درونی در حد سالم و نرمالش باعث می شود که رفتار انسان کنترل شود؛ تصریح کرد: زمانی که فرد تلویزیون تماشا می کند گفت و گوی درونی به انسان می گوید که تلویزیون تماشا کردن کافی است و الان باید مثلا به سراغ مطالعه بروی در نتیجه فرد تلویزیون را خاموش کرده و به سراغ مطالعه و خواندن کتاب می رود بنابراین گفت و گوی درونی نرمال رفتار های انسان را کنترل می کند تا افراط و تفریط در آن ها بوجود نیاید.
به گفته این دکترای روان شناسی عمومی خودخوری ممکن است ناشی از ضعف اعتماد به نفس، ضعف عزت نفس، حسادت، شناخته نشدن ظرفیت های فردی و متبلور نکردن ظرفیت های وجودی فرد باشد که یکی دیگر از مشکلات افراد خودخور، منعطف نبودن تفکر و اندیشه های آنهاست.
وی تاکید کرد: اگر گفت و گوی درونی حالت بیمارگونه به خود بگیرد به آن "نشخوار ذهنی" گفته می شود یعنی فرد کلمات خود را چند بار بیرون آورده و دوباره آن ها را جویده و می خورد و مدام به آن ها فکر کرده و مشغول حل و فصل آن است که این تکرار مداوم اذیت کننده است.
وی گفت: راهکار مقابله با خودخوری کردن کمک گرفتن از روان شناس یا روانپزشک است تا باشناسایی افکار منفی و اشتباهات فکری جایگزینی برای آن ها پیدا کرد و یاد گرفت که فکرکردن به مشکل، کمکی به انسان نمی کند بلکه باید به دنبال راه حل بود.
محمدیان بیان کرد: پایان دادن به نشخوار افکار قدیمی، پیش داوری و پیش بینی فاجعه برای آینده، به زبان ساده است، اما با تمرین مستمر می توان الگو های فکری منفی را محدود کرد و با قوت بخشیدن به توانایی ها و منعطف کردن افکار زندگی بهتری را خلق کرد.
خودخوری کردن در زنان بیش از مردان است
از آنجایی که یکی از ویژگی های افراد خودخور دارا بودن حساسیت های افراطی است و زنان نیز شخصیت حساس تری دارند، به نظر می رسد خودخوری در زنان بیشتر مشاهده می شود.
این دکترای روان شناسی عمومی با بیان اینکه گفت وگوی درونی همان کنترل وجدان است، عنوان کرد: وجدان، انسان را کنترل کرده و او را از کار بد باز می دارد؛ در واقع وجدان از باید ها و نباید های فرد تشکیل شده است که درسن هفت یا هشت سالگی شکل می گیرد و اصولا در تمام جوامع روی دختر ها به خاطر اینکه احساساتی و ظریف هستند باید ها و نباید های بیشتری حاکم است بنابراین وجدان به شکل قویتری در زنان شکل می گیرد.
وی با اشاره به اینکه معمولا والدین باید و نباید های بیشتری روی فرزندان دختر دارند که به خاطر ظرافت فیزیولوژی و آناتومی بدن است؛ اظهار کرد: البته خیلی از عوامل دیگر سبب می شود تا این باید ها و نباید ها بیشتر شود بنابر این خود خوری در زنان بیشتر از مردان است، زیرا باید و نباید های دوران کودکی آن ها بیشتر بوده است.
به گفته محمدیان گفت و گوی درونی در زنان قوی تر عمل می کند و حتی در مواقعی می تواند برای زنان مفید بوده و از برخی آسیب ها جلوگیری کند؛ اما اگر جنبه بیمارگونه به خود بگیرد شدت آن نیز از مردان بیشتر خواهد بود، زیرا گفت و گوی درونی در زنان شدت بیشتر و قوی تری دارد.
وی گفت: اگر گفت و گوی درونی حالت بیمار گونه به خود بگیرد می تواند در نهایت شبیه وسواس شود، اما ارتباطی با بیماری وسواس ندارد؛ زیرا در گفت و گوی درونی بیمارگونه فرد یک شناخت بیمارگونه و باور غلط و اشتباه دارد که ارزشمند نیست و نمی تواند کاری انجام دهد.
این دکترای روان شناسی عمومی با بیان اینکه در بیمار وسواسی تکرار یک فکر صورت می گیرد؛ بیان کرد: درواقع یک انتقال دهنده عصبی بیمار داریم که سروتونین نام دارد که میزان آن کم شده و در نتیجه تکرار در یک فکر یا کار صورت می گیرد که برای مقابله با این بیماری لازم است به روان شناس یا روانپزشک مراجعه کرده و درمان های لازم را دریافت کرد.
باید همواره به این نکته توجه داشته باشیم که فکرکردن زیاد درباره هرچیز، نه تنها مزاحم انسان است، بلکه می تواند تأثیر مخربی بر سلامتی جسم و روح بگذارد پس بهتر است درمواجهه با چنین وضعیتی از افراد متخصص کمک گرفت و با کمی تمرین و ممارست از دست این نوع افکار خلاصی یافت.
دانلود رمان و کتاب های جدید