امر مطلق
امر مطلق ، عالی ترین اصل اخلاق است که ایمانوئل کانت مطرح کرد و باید مانند نوعی قطب نمای اخلاقی برای تشخیص اخلاقی بودن کارها و قاعده ها به کار رود . این فرمان یا امر، مطلق است ؛ زیرا بی قید و شرط است و در تمام موارد اعتبار دارد .
امر مطلق آنچه را تعریف می کند که وظیفه اخلاقی من است . معروف ترین عبارت بندی امر مطلق ، که کانت در کتاب خود به نام بنیانگذاری متافیزیک اخلاق(1785) مطرح کرد ، چنین است :
((تنها مطابق با آن راهنمای عملی رفتار کن که همزمان بتوانی بخواهی به یک قانون عام بدل شود)) .
بنابراین هر اصل شخصی (راهنمای عمل ) باید از این آزمون بگذرد که آیا مناسب تبدیل شدن به یک قانون عام هست یا نه . کانت با امر مطلق ، انقلابی در فلسفه ی اخلاق ایجاد کرد : انسان در عمل اخلاقی دیگر مجاز نیست خود را به اهداف و غایات خاصی چون سعادت یا رفاه و آسایش مقید کند ، بلکه باید به خود و به دیگران به عنوان غایت خود و موجودی خردمند احترام بگذارد . امر مطلق ، بیان خودآیینی یا خودفرمانی انسان است که از نیازهای صرف طبیعت فراتر می رود .
امر مطلق ، عالی ترین اصل اخلاق است که ایمانوئل کانت مطرح کرد و باید مانند نوعی قطب نمای اخلاقی برای تشخیص اخلاقی بودن کارها و قاعده ها به کار رود . این فرمان یا امر، مطلق است ؛ زیرا بی قید و شرط است و در تمام موارد اعتبار دارد .
امر مطلق آنچه را تعریف می کند که وظیفه اخلاقی من است . معروف ترین عبارت بندی امر مطلق ، که کانت در کتاب خود به نام بنیانگذاری متافیزیک اخلاق(1785) مطرح کرد ، چنین است :
((تنها مطابق با آن راهنمای عملی رفتار کن که همزمان بتوانی بخواهی به یک قانون عام بدل شود)) .
بنابراین هر اصل شخصی (راهنمای عمل ) باید از این آزمون بگذرد که آیا مناسب تبدیل شدن به یک قانون عام هست یا نه . کانت با امر مطلق ، انقلابی در فلسفه ی اخلاق ایجاد کرد : انسان در عمل اخلاقی دیگر مجاز نیست خود را به اهداف و غایات خاصی چون سعادت یا رفاه و آسایش مقید کند ، بلکه باید به خود و به دیگران به عنوان غایت خود و موجودی خردمند احترام بگذارد . امر مطلق ، بیان خودآیینی یا خودفرمانی انسان است که از نیازهای صرف طبیعت فراتر می رود .