- عضویت
- 2017/02/07
- ارسالی ها
- 5,830
- امتیاز واکنش
- 35,457
- امتیاز
- 1,120
- سن
- 21
به نظر می رسد، نظرهای زیادی دربارهٔ اینکه چه کسی هیپنوتیزم را شروع کرد، باشد. هندوهای هند ادعا کردند که آنها این شیوه را بنیان نهادند و از آن به عنوان یک دارو برای سلامتی استفاده کردند. امروزه این یکی از استفاده های اصلی هیپنوتیزم است و به روانشناسی مربوط می شود. اما اکتشافات مهم هیپنوتیزم در سال 1842، وقتی که جیمز برید (James Braid) شروع کرد به بیشتر آموختن دربارهٔ اثرات آن، رخ دادند. او معمولا «پدر هیپنوتیزم جدید» نامیده می شود. او اعتقاد نداشت که خواب مغناطیسی باعث هیپنوتیزم می شود و در انتها او اعتقاد داشت که خلسه ها فقط یک «خواب عصبی» هستند. در سال 1843 او یک کتاب دربارهٔ این موضوع به نام «نوریپنولوژی» نوشت.
روش ها
هیپنوتیزم به دو صورت خودهیپنوتیزم و دگرهیپنوتیزم قابل اجرا است. از فواید هیپنوتیزم میتوان درمان بسیاری از ناراحتیهای روانی را نام برد. بهخصوص در هنگام خودهیپنوتیزم، که شخص میتواند بهوسیلهٔ تلقین، تغییرات مثبتی را در کردار و روحیات خود پدید آورد. البته خود هیپنوتیزم دارای خطراتی هم هست؛ به این صورت که اگر بدون آگاهی و اطلاعات کافی و با روشهای نادرست انجام پذیرد، میتواند اثرات بسیار مخربی بر روی روان انسان به دنبال داشته باشد[۲].
سه فاکتور مهم در هیپنوتیزم عبارتند از تمرکز فوق العاده فکر، انفکاک و تجزیه (جدا شدن ذهنی از محیط پیرامون)، تلقین (چرا که اساس هیپنوتیزم تلقین به نفس است).
میتوان گفت هیپنوتیزم = تمرکز + اعتقاد + انتظار + تصور + ارتباط
برای انجام موفقیت آمیز دیگر هیپنوتیزم باید هفت گام زیر به صورت متوالی و دقیق اجرا گردد:
۱- مناظره اولیه، بهتر آماده کردن ذهن بیمار
۲- انجام آزمونهای هیپنوتیزم از تکنیکهای عمیقسازی
۳- کانونی کردن توجه (تمرکز ذهن)
۴- القای خواب هیپنوتیزم
۵- استفاده از تکنیکهای عمیق سازی
۶- تسهیل پاسخهای ناخودآگاه
۷- تصدیق خلسه، ارائه تلقینهای بعد از هیپنوتیزم و خروج از خلسه
هیپنوتیسم روشى است که اجراکننده آن (هیپنوتیست) حالتى خلسهگونه از اطاعت و تلقینپذیرى در شخص برمىانگیزد. برخلاف تصور عامه مردم، تقریباً همه افراد بشر هیپنوتیسمپذیرند. به واقع هر چه فردى بیشتر هوشمند باشد بهتر پذیراى هیپنوتیسم خواهد بود. پیشتر تصور مىشد که تنها افراد سادهلوحِ زودباور هستند که به آسانى هیپنوتیسم مىشوند ولى این پندار دیگر اعتبار ندارد. البته بهطور کلى هیپنوتیسم کردن افرادى که خود مایلند تحت این آزمایش قرار گیرند آسانتر است ولى افراد شکاک و بىمیل را نیز مىتوان هیپنوتیسم کرد. گرچه هیپنوتیسم کردن آنان نسبتاً دشوارتر است.
مِسمر (بنیانگذار هیپنوتیسم)، هیپنوتیسم را «مغناطیس حیوانى» مىنامید و باور داشت یا دست کم تبلیغ مىکرد که علت همه بیمارىهاى جسمى و روانى نوعى آشفتگى در این مغناطیس حیوانى است. او به واقع بهبودهایى چشمگیر در بیماران خود برمىانگیخت ولى احتمالاً بیشتر بیماران او گرفتار بیمارىهاى روان-تنى یا ذهنى-تنى بودند و بیمارىهاى آنان با تلقین و محیط جادویى-نمایشى که او برپا مىکرد تغییر مىیافتند
این روش چگونه عمل می کند؟
هیپنوتیسم نوعى حالت ذهنى غیر معمول (تغییر یافته) است ولى خواب نیست. این حالت میانى وضعیتى جادویى نیست بلکه نوعى حالت تغییر شعور و ادراک است که صداى هیپنوتیست که ترغیب کننده، آمرانه و با اعتماد به نفس است در شخص دیگر پدید مىآورد. هیپنوتیسم شونده به مرحلهاى مىرسد که باور مىکند آنچه به او گفته شده حتماً اتفاق خواهد افتاد؛ و این معمولاً اتفاق خواهد افتاد.
روش اجرا چگونه است؟
هیپنوتیست به طریقى آهسته، کنترل شده، ترغیب کننده، و در عین حال آمرانه با بیمار صحبت مىکند. برخى هیپنوتیستها از بیمار مىخواهند که بر چیزى خاص تمرکز ذهن کند. آنان گاهى از یک پرتوى نور مستقیم یا بازتابنده، یا یک آونگ براى متمرکز کردن ذهن و حواس بیمار استفاده مىکنند، یا چیزى به بیمار مىدهند که محکم در مشت خود نگه دارد، یا از بیمار مىخواهند که تصویرى خاص در ذهن خود مجسم کند.
هدف این گونه تمرکزها و خلسههاى القایىِ بعد از آن، شل کردن عضلات و رفتن به حالت خلسه و تلقین پذیری می باشد. هیپنوتیست ها سعی نمی کنند شخص هیپنوتیسم شده را وادار به کارى خاص کنند و فقط با او گفتگو مىکنند تا نکات و مسائل پنهان روان او یا تجربههاى تلخ زندگى او و به عبارت دقیقتر ریشه ناراحتى یا نگرانى یا درد و بیمارى او را آشکار سازند.
این روش چه کاربردی دارد؟
یکی از کاربردهای هیپنوتیسم بازیابى اطلاعات فراموش شده از حافظه است. کاربرد دیگر در حرفه پزشکى و براى مقاصد درمانى بوده زیرا بسیارى از دردها و بیمارىهاى لاینحل، خواه جسمى یا روانى، واکنشهاى خوب به هیپنوتیسم نشان دادهاند. امروزه آسم، بىخوابى، انواع ترسهاى نامعقول و بعضاً فلج کننده چون وحشت از ارتفاع بلند، وحشت از مسافرت هوایى، یا وحشت از جراحى دندانپزشکى، و چندى دیگر مانند آنها را مىتوان با هیپنوتیسم درمان کرد. همچنین عادتهاى نامطلوب و زیانآورى چون سیگار کشیدن و ناخن جویدن را مىتوان به راحتى با استفاده از هیپنوتیسم ترک کرد.
روش ها
هیپنوتیزم به دو صورت خودهیپنوتیزم و دگرهیپنوتیزم قابل اجرا است. از فواید هیپنوتیزم میتوان درمان بسیاری از ناراحتیهای روانی را نام برد. بهخصوص در هنگام خودهیپنوتیزم، که شخص میتواند بهوسیلهٔ تلقین، تغییرات مثبتی را در کردار و روحیات خود پدید آورد. البته خود هیپنوتیزم دارای خطراتی هم هست؛ به این صورت که اگر بدون آگاهی و اطلاعات کافی و با روشهای نادرست انجام پذیرد، میتواند اثرات بسیار مخربی بر روی روان انسان به دنبال داشته باشد[۲].
سه فاکتور مهم در هیپنوتیزم عبارتند از تمرکز فوق العاده فکر، انفکاک و تجزیه (جدا شدن ذهنی از محیط پیرامون)، تلقین (چرا که اساس هیپنوتیزم تلقین به نفس است).
میتوان گفت هیپنوتیزم = تمرکز + اعتقاد + انتظار + تصور + ارتباط
برای انجام موفقیت آمیز دیگر هیپنوتیزم باید هفت گام زیر به صورت متوالی و دقیق اجرا گردد:
۱- مناظره اولیه، بهتر آماده کردن ذهن بیمار
۲- انجام آزمونهای هیپنوتیزم از تکنیکهای عمیقسازی
۳- کانونی کردن توجه (تمرکز ذهن)
۴- القای خواب هیپنوتیزم
۵- استفاده از تکنیکهای عمیق سازی
۶- تسهیل پاسخهای ناخودآگاه
۷- تصدیق خلسه، ارائه تلقینهای بعد از هیپنوتیزم و خروج از خلسه
هیپنوتیسم روشى است که اجراکننده آن (هیپنوتیست) حالتى خلسهگونه از اطاعت و تلقینپذیرى در شخص برمىانگیزد. برخلاف تصور عامه مردم، تقریباً همه افراد بشر هیپنوتیسمپذیرند. به واقع هر چه فردى بیشتر هوشمند باشد بهتر پذیراى هیپنوتیسم خواهد بود. پیشتر تصور مىشد که تنها افراد سادهلوحِ زودباور هستند که به آسانى هیپنوتیسم مىشوند ولى این پندار دیگر اعتبار ندارد. البته بهطور کلى هیپنوتیسم کردن افرادى که خود مایلند تحت این آزمایش قرار گیرند آسانتر است ولى افراد شکاک و بىمیل را نیز مىتوان هیپنوتیسم کرد. گرچه هیپنوتیسم کردن آنان نسبتاً دشوارتر است.
مِسمر (بنیانگذار هیپنوتیسم)، هیپنوتیسم را «مغناطیس حیوانى» مىنامید و باور داشت یا دست کم تبلیغ مىکرد که علت همه بیمارىهاى جسمى و روانى نوعى آشفتگى در این مغناطیس حیوانى است. او به واقع بهبودهایى چشمگیر در بیماران خود برمىانگیخت ولى احتمالاً بیشتر بیماران او گرفتار بیمارىهاى روان-تنى یا ذهنى-تنى بودند و بیمارىهاى آنان با تلقین و محیط جادویى-نمایشى که او برپا مىکرد تغییر مىیافتند
این روش چگونه عمل می کند؟
هیپنوتیسم نوعى حالت ذهنى غیر معمول (تغییر یافته) است ولى خواب نیست. این حالت میانى وضعیتى جادویى نیست بلکه نوعى حالت تغییر شعور و ادراک است که صداى هیپنوتیست که ترغیب کننده، آمرانه و با اعتماد به نفس است در شخص دیگر پدید مىآورد. هیپنوتیسم شونده به مرحلهاى مىرسد که باور مىکند آنچه به او گفته شده حتماً اتفاق خواهد افتاد؛ و این معمولاً اتفاق خواهد افتاد.
روش اجرا چگونه است؟
هیپنوتیست به طریقى آهسته، کنترل شده، ترغیب کننده، و در عین حال آمرانه با بیمار صحبت مىکند. برخى هیپنوتیستها از بیمار مىخواهند که بر چیزى خاص تمرکز ذهن کند. آنان گاهى از یک پرتوى نور مستقیم یا بازتابنده، یا یک آونگ براى متمرکز کردن ذهن و حواس بیمار استفاده مىکنند، یا چیزى به بیمار مىدهند که محکم در مشت خود نگه دارد، یا از بیمار مىخواهند که تصویرى خاص در ذهن خود مجسم کند.
هدف این گونه تمرکزها و خلسههاى القایىِ بعد از آن، شل کردن عضلات و رفتن به حالت خلسه و تلقین پذیری می باشد. هیپنوتیست ها سعی نمی کنند شخص هیپنوتیسم شده را وادار به کارى خاص کنند و فقط با او گفتگو مىکنند تا نکات و مسائل پنهان روان او یا تجربههاى تلخ زندگى او و به عبارت دقیقتر ریشه ناراحتى یا نگرانى یا درد و بیمارى او را آشکار سازند.
این روش چه کاربردی دارد؟
یکی از کاربردهای هیپنوتیسم بازیابى اطلاعات فراموش شده از حافظه است. کاربرد دیگر در حرفه پزشکى و براى مقاصد درمانى بوده زیرا بسیارى از دردها و بیمارىهاى لاینحل، خواه جسمى یا روانى، واکنشهاى خوب به هیپنوتیسم نشان دادهاند. امروزه آسم، بىخوابى، انواع ترسهاى نامعقول و بعضاً فلج کننده چون وحشت از ارتفاع بلند، وحشت از مسافرت هوایى، یا وحشت از جراحى دندانپزشکى، و چندى دیگر مانند آنها را مىتوان با هیپنوتیسم درمان کرد. همچنین عادتهاى نامطلوب و زیانآورى چون سیگار کشیدن و ناخن جویدن را مىتوان به راحتى با استفاده از هیپنوتیسم ترک کرد.
دانلود رمان و کتاب های جدید