نوافلاطونی
مهم ترین دین فلسفی رقیب مسیحیت در قرن سوم میلادی ،صورتی افلاطون باوری بود که امروزه مکتب نوافلاطونی نامیده می شود .
برپادارنده این آیین، افلوتین (279_204میلادی) بود. دعوی افلاتون دایر بر برتری جهان دیگر ،با فضای ملال آور جهانی قرن سوم میلادی هماهنگ بود.
افلوتین نیز مانند افلاطون عقیده داشت که در این جهان نمی توان به حقیقت مطلق و قطعیت دست یافت .افلاطون برای فراتر رفتن از مسائل جاری جهان و دست یابی به حقیقت ، روشی کاملا عقلانی را پیشنهاد می کرد ،اما فلوتین رسیدن به چنین هدفی را امری فراعقلانی می دانست که از طریق نوعی 《وحدت خلسه آمیز 》 با آن 《یگانه》 امکان پذیر است . این حالت را همان 《عرفان》 نیز می گوییم .
از نظر فلوتین یگانه همان مطلق یا 《خداوند》 بود .
در مسیری عقلانی هیچ چیز را نمی توان درباره آن یگانه فهمید و قائل شدن هر گونه خصوصیتی برای او نادرست است .
آدمی، یگانه را فقط از طریق وحدت یافتن با او می تواند بشناسد. در همین زندگی این جهانی و درلحظاتی از جذبه عرفانی می توان به این وحدت دست یافت . اما در بلند مدت این هدف تنها پس از مرگ به دست می آید .
چون فلسفه افلوتین و پیروان او 《آخرین فلسفه دوران کلاسیک 》بود ،روایت او از افلاطون باوری به جهان قرون وسطی راه یافت . هنگامی که نخستین متفکران مسیحی با وظیفه یگانه کردن و نظم بخشیدن به جهان بینی مسیحی مواجه شدند ،طرح متافیزیکی رایج افلاطونی را به عنوان چارچوب کار خود برگزیدند .
مهم ترین دین فلسفی رقیب مسیحیت در قرن سوم میلادی ،صورتی افلاطون باوری بود که امروزه مکتب نوافلاطونی نامیده می شود .
برپادارنده این آیین، افلوتین (279_204میلادی) بود. دعوی افلاتون دایر بر برتری جهان دیگر ،با فضای ملال آور جهانی قرن سوم میلادی هماهنگ بود.
افلوتین نیز مانند افلاطون عقیده داشت که در این جهان نمی توان به حقیقت مطلق و قطعیت دست یافت .افلاطون برای فراتر رفتن از مسائل جاری جهان و دست یابی به حقیقت ، روشی کاملا عقلانی را پیشنهاد می کرد ،اما فلوتین رسیدن به چنین هدفی را امری فراعقلانی می دانست که از طریق نوعی 《وحدت خلسه آمیز 》 با آن 《یگانه》 امکان پذیر است . این حالت را همان 《عرفان》 نیز می گوییم .
از نظر فلوتین یگانه همان مطلق یا 《خداوند》 بود .
در مسیری عقلانی هیچ چیز را نمی توان درباره آن یگانه فهمید و قائل شدن هر گونه خصوصیتی برای او نادرست است .
آدمی، یگانه را فقط از طریق وحدت یافتن با او می تواند بشناسد. در همین زندگی این جهانی و درلحظاتی از جذبه عرفانی می توان به این وحدت دست یافت . اما در بلند مدت این هدف تنها پس از مرگ به دست می آید .
چون فلسفه افلوتین و پیروان او 《آخرین فلسفه دوران کلاسیک 》بود ،روایت او از افلاطون باوری به جهان قرون وسطی راه یافت . هنگامی که نخستین متفکران مسیحی با وظیفه یگانه کردن و نظم بخشیدن به جهان بینی مسیحی مواجه شدند ،طرح متافیزیکی رایج افلاطونی را به عنوان چارچوب کار خود برگزیدند .