- عضویت
- 2017/02/07
- ارسالی ها
- 5,830
- امتیاز واکنش
- 35,457
- امتیاز
- 1,120
- سن
- 21
اولین راه برای کنار آمدن با مرگ والد این است که بفهمید اندوه شما منحصر به فرد است همه آدم ها شبیه هم دچار اندوه ناشی از مرگ نمی شوند هرچند که ظاهرا شبیه هم رفتار می کنند تجربه شما در این مرحله ربط مستقیمی به نوع رابـ ـطه با والدتان دارد صرف نظر از فرهنگ, مذهب, باورهای ذهنی و سیستم های حمایتی ای که در اختیار دارید میزان وابستگی, تجربه های مشترک با والد, حساسیت های فردی و روحیات و خلقیات شما در این مساله اهمیت دارند
از دست دادن والدین برای ما یک تهدید است، اندوهی که می تواند بی پایان باشد. چرا؟ شاید برای اینکه انتظار داریم والدین مان جاودان باقی بمانند.
مرگ والدین می تواند باعث افزایش میزان آسیب پذیری شود. زمانی که والد می میرد مفهوم از دست دادن معنای متفاوتی پیدا می کند و بسیار گسترده می شود. مرگ والدین به معنای از دست دادن خود او، خانه و راه ارتباط با گذشته است.
احساسات آزاردهنده دیگری نیز وجود دارند؛ مثل نیاز عمیقا عاطفی به فردی که همواره برای پیشرفت، موفقیت یا ناکامی هایتان ارزش قائل بود.
نوع رابـ ـطه ای که با والدین تان داشته اید در میزان اندوه و غمی که پس از مرگ آنها احساس می کنید اهمیت دارد. هر انسانی منحصر به فرد است و رابـ ـطه ای که با والد خود ساخته بسیار متفاوت با دیگران است. به همین دلیل است که به نظر می رسد دیگران در همراهی و دلداری پس از این حادثه اغلب بد عمل می کنند.
مساله مهم این است که شما به هیچ وجه نمی توانید واقعیت را تغییر بدهید. این اتفاق مثل خیلی از اتفاقات دیگر فرصتی برای جبران، تغییر و بهبود باقی نمی گذارد. کسی که مرده است دیگر به رابـ ـطه باز نمی گردد، نمی توان زمان را به عقب بازگرداند، اشتباهی را جبران کرد، رابـ ـطه را بهبود داد، بهتر زندگی کرد، بیشتر لـ*ـذت برد و جلوی مرگ را گرفت. تنها کاری که می شود انجام داد کنار آمدن با این حقیقت دشوار و تحمل احساسات پیچیده ای است که دچارش هستید.
چطور اندوه را تحمل کنید؟
غم شما متفاوت و منحصر به فرد است
اولین راه برای کنار آمدن با مرگ والد این است که بفهمید اندوه شما منحصر به فرد است. همه آدم ها شبیه هم دچار اندوه ناشی از مرگ نمی شوند هرچند که ظاهرا شبیه هم رفتار می کنند. تجربه شما در این مرحله ربط مستقیمی به نوع رابـ ـطه با والدتان دارد. صرف نظر از فرهنگ، مذهب، باورهای ذهنی و سیستم های حمایتی ای که در اختیار دارید میزان وابستگی، تجربه های مشترک با والد، حساسیت های فردی و روحیات و خلقیات شما در این مساله اهمیت دارند. تحمل مرگ والد ممکن است برای شما بسیار دشوارتر از خواهر، برادر یا دوستان و اطرافیان تان باشد. تعجب نکنید که چرا دیگران شبیه شما نیستند و یا چرا شما مثل آنها عمل نمی کنید.
به دلیل همین تفاوت ها نوع عزاداری شما برای والدین تان منحصر به فرد است. خودتان را با کسی مقایسه نکنید حتی لازم نیست تلاش کنید تا با دیگران هماهنگ شوید.
احساسات متفاوت را بپذیرید
ارتباط والد با فرزند یکی از عمیق ترین رابـ ـطه های عاطفی است. زمانی که مادر یا پدر می میرد طناب رابـ ـطه قطع می شود به همین دلیل شما در مواجهه با این حادثه احساسات متفاوت بسیار شدیدی را تجربه می کنید.
ترس، وحشت، خشم، بی حسی، سردرگمی و اضطراب تنها بخشی از این احساسات هستند. خیلی وقت ها این احساسات زنجیره وار حرکت می کنند و در یک دوره کوتاه باعث از پا افتادن می شوند.
عزاداری کنید
اندوه، ناشی از احساس عمیق از دست دادن، تهی شدن و غم است.
عزاداری راهی برای بیان این احساسات است. ممکن است رسوم رایج عزاداری برایتان کافی نباشد و با پوشیدن لباس سیاه و مراسم ختم آنطور که دچار اندوه هستید عزاداری آرام تان نکند. در این صورت لازم است راه خودتان را پیدا کنید. ممکن است عزاداری با گریستن در خلوت، خواندن دعا، خیرات یا یادآوری خاطرات و یا حتی سکوت بهتر انجام شود. کاری که مناسب حال خودتان است انجام بدهید. حتی اگر برخی از آنها با آنچه عرف به شما پیشنهاد می دهد متفاوت باشند. عزاداری بخشی از روند شفاست پس به هیچ وجه مانع آن نشوید.
درد خود را بشناسید
اگر با اندوه خود رو به رو نشوید زخم هایتان هرگز التیام پیدا نمی کنند. دردهایتان را بپذیرید و آن را به عنوان بخشی از روند گذر از اندوه در نظر بگیرید.
حمایت دیگران را بپذیرید
اینکه بخواهید تنها باشید خوب است اما در انزوا ماندن راه سالمی برای کنار آمدن با اندوه نیست. یک دوست، یکی از اعضای خانواده، یک مشاور یا همکار می تواند در روند بهبود وضعیت شما بسیار موثر باشد. اجازه بدهید کسی که دوست تان دارد یا یکی از کسانی که با او ارتباط نزدیکی دارید در اندوه با شما همراهی کند. در لحظات سختی که احساسات اندوه فروکش نمی کند حضور یک همراه بسیار موثر است. آنها ممکن است تجربه شما را نداشته باشند، یا شبیه شما عمل نکنند اما بدون شک می توانند شنونده و حامی خوبی برایتان باشند.
موقع اندوه تصمیم های جدی نگیرید
اندوه سد بزرگی در تصمیم گیری های هوشمندانه و درست است. اگر امکان دارد در چنین موقعیتی تصمیم های مهم نگیرید. تغییر شغل، جابه جایی یا تغییرات مهم در وضعیت اقتصادی مسائلی هستند که به خودی خود تاثیر جدی بر زندگی تان می گذارند. بهتر است صبر کنید تا کمی التیام پیدا کنید. اما اگر لازم است تصمیم مهمی بگیرید از یک فرد آگاه، کسی که دوست تان دارد و می تواند بهتر عمل کند کمک بخواهید.
مراقب خودتان باشید
اندوه همه انرژی شما را صرف می کند. تمایل به زندگی و پیروی از عادت های روزمره در این شرایط به سختی ممکن است.
برای مبارزه با این مشکلات تلاش کنید به اندازه کافی بخوابید، غذای خوب بخورید، ورزش کنید و تفریح را از زندگی تان حذف نکنید. شاید لازم باشد برای بررسی های پزشکی نیز اقدام کنید تا مطمئن شوید اندوه سلامتی تان را تحت تاثیر قرار نداده است. پرداختن به زندگی روزمره حتما کار سختی است اما بهترین راه برای بهبود وضعیت است. اگر زندگی عادی خود را پیش نگیرید بازهم در شرایط به وجود آمده تغییری ایجاد نمی شود و والد شما در کنارتان نخواهد بود پس بهتر است مقاومت کنید.
اهمیت زمان را نادیده نگیرید
زمان معجزه گر است. احساسات شدید بالاخره در طی زمان فروکش می کنند، تب و تاب اولیه کم می شود و دردها به مرور کمتر می شود. با این حال این درد همیشه با شما باقی خواهد ماند؛ جایی از فکر و قلب تان همیشه درد خواهد کرد و این حقیقت زندگی شماست.
از دست دادن والدین برای ما یک تهدید است، اندوهی که می تواند بی پایان باشد. چرا؟ شاید برای اینکه انتظار داریم والدین مان جاودان باقی بمانند.
مرگ والدین می تواند باعث افزایش میزان آسیب پذیری شود. زمانی که والد می میرد مفهوم از دست دادن معنای متفاوتی پیدا می کند و بسیار گسترده می شود. مرگ والدین به معنای از دست دادن خود او، خانه و راه ارتباط با گذشته است.
احساسات آزاردهنده دیگری نیز وجود دارند؛ مثل نیاز عمیقا عاطفی به فردی که همواره برای پیشرفت، موفقیت یا ناکامی هایتان ارزش قائل بود.
نوع رابـ ـطه ای که با والدین تان داشته اید در میزان اندوه و غمی که پس از مرگ آنها احساس می کنید اهمیت دارد. هر انسانی منحصر به فرد است و رابـ ـطه ای که با والد خود ساخته بسیار متفاوت با دیگران است. به همین دلیل است که به نظر می رسد دیگران در همراهی و دلداری پس از این حادثه اغلب بد عمل می کنند.
مساله مهم این است که شما به هیچ وجه نمی توانید واقعیت را تغییر بدهید. این اتفاق مثل خیلی از اتفاقات دیگر فرصتی برای جبران، تغییر و بهبود باقی نمی گذارد. کسی که مرده است دیگر به رابـ ـطه باز نمی گردد، نمی توان زمان را به عقب بازگرداند، اشتباهی را جبران کرد، رابـ ـطه را بهبود داد، بهتر زندگی کرد، بیشتر لـ*ـذت برد و جلوی مرگ را گرفت. تنها کاری که می شود انجام داد کنار آمدن با این حقیقت دشوار و تحمل احساسات پیچیده ای است که دچارش هستید.
چطور اندوه را تحمل کنید؟
غم شما متفاوت و منحصر به فرد است
اولین راه برای کنار آمدن با مرگ والد این است که بفهمید اندوه شما منحصر به فرد است. همه آدم ها شبیه هم دچار اندوه ناشی از مرگ نمی شوند هرچند که ظاهرا شبیه هم رفتار می کنند. تجربه شما در این مرحله ربط مستقیمی به نوع رابـ ـطه با والدتان دارد. صرف نظر از فرهنگ، مذهب، باورهای ذهنی و سیستم های حمایتی ای که در اختیار دارید میزان وابستگی، تجربه های مشترک با والد، حساسیت های فردی و روحیات و خلقیات شما در این مساله اهمیت دارند. تحمل مرگ والد ممکن است برای شما بسیار دشوارتر از خواهر، برادر یا دوستان و اطرافیان تان باشد. تعجب نکنید که چرا دیگران شبیه شما نیستند و یا چرا شما مثل آنها عمل نمی کنید.
به دلیل همین تفاوت ها نوع عزاداری شما برای والدین تان منحصر به فرد است. خودتان را با کسی مقایسه نکنید حتی لازم نیست تلاش کنید تا با دیگران هماهنگ شوید.
احساسات متفاوت را بپذیرید
ارتباط والد با فرزند یکی از عمیق ترین رابـ ـطه های عاطفی است. زمانی که مادر یا پدر می میرد طناب رابـ ـطه قطع می شود به همین دلیل شما در مواجهه با این حادثه احساسات متفاوت بسیار شدیدی را تجربه می کنید.
ترس، وحشت، خشم، بی حسی، سردرگمی و اضطراب تنها بخشی از این احساسات هستند. خیلی وقت ها این احساسات زنجیره وار حرکت می کنند و در یک دوره کوتاه باعث از پا افتادن می شوند.
عزاداری کنید
اندوه، ناشی از احساس عمیق از دست دادن، تهی شدن و غم است.
عزاداری راهی برای بیان این احساسات است. ممکن است رسوم رایج عزاداری برایتان کافی نباشد و با پوشیدن لباس سیاه و مراسم ختم آنطور که دچار اندوه هستید عزاداری آرام تان نکند. در این صورت لازم است راه خودتان را پیدا کنید. ممکن است عزاداری با گریستن در خلوت، خواندن دعا، خیرات یا یادآوری خاطرات و یا حتی سکوت بهتر انجام شود. کاری که مناسب حال خودتان است انجام بدهید. حتی اگر برخی از آنها با آنچه عرف به شما پیشنهاد می دهد متفاوت باشند. عزاداری بخشی از روند شفاست پس به هیچ وجه مانع آن نشوید.
درد خود را بشناسید
اگر با اندوه خود رو به رو نشوید زخم هایتان هرگز التیام پیدا نمی کنند. دردهایتان را بپذیرید و آن را به عنوان بخشی از روند گذر از اندوه در نظر بگیرید.
حمایت دیگران را بپذیرید
اینکه بخواهید تنها باشید خوب است اما در انزوا ماندن راه سالمی برای کنار آمدن با اندوه نیست. یک دوست، یکی از اعضای خانواده، یک مشاور یا همکار می تواند در روند بهبود وضعیت شما بسیار موثر باشد. اجازه بدهید کسی که دوست تان دارد یا یکی از کسانی که با او ارتباط نزدیکی دارید در اندوه با شما همراهی کند. در لحظات سختی که احساسات اندوه فروکش نمی کند حضور یک همراه بسیار موثر است. آنها ممکن است تجربه شما را نداشته باشند، یا شبیه شما عمل نکنند اما بدون شک می توانند شنونده و حامی خوبی برایتان باشند.
موقع اندوه تصمیم های جدی نگیرید
اندوه سد بزرگی در تصمیم گیری های هوشمندانه و درست است. اگر امکان دارد در چنین موقعیتی تصمیم های مهم نگیرید. تغییر شغل، جابه جایی یا تغییرات مهم در وضعیت اقتصادی مسائلی هستند که به خودی خود تاثیر جدی بر زندگی تان می گذارند. بهتر است صبر کنید تا کمی التیام پیدا کنید. اما اگر لازم است تصمیم مهمی بگیرید از یک فرد آگاه، کسی که دوست تان دارد و می تواند بهتر عمل کند کمک بخواهید.
مراقب خودتان باشید
اندوه همه انرژی شما را صرف می کند. تمایل به زندگی و پیروی از عادت های روزمره در این شرایط به سختی ممکن است.
برای مبارزه با این مشکلات تلاش کنید به اندازه کافی بخوابید، غذای خوب بخورید، ورزش کنید و تفریح را از زندگی تان حذف نکنید. شاید لازم باشد برای بررسی های پزشکی نیز اقدام کنید تا مطمئن شوید اندوه سلامتی تان را تحت تاثیر قرار نداده است. پرداختن به زندگی روزمره حتما کار سختی است اما بهترین راه برای بهبود وضعیت است. اگر زندگی عادی خود را پیش نگیرید بازهم در شرایط به وجود آمده تغییری ایجاد نمی شود و والد شما در کنارتان نخواهد بود پس بهتر است مقاومت کنید.
اهمیت زمان را نادیده نگیرید
زمان معجزه گر است. احساسات شدید بالاخره در طی زمان فروکش می کنند، تب و تاب اولیه کم می شود و دردها به مرور کمتر می شود. با این حال این درد همیشه با شما باقی خواهد ماند؛ جایی از فکر و قلب تان همیشه درد خواهد کرد و این حقیقت زندگی شماست.