متون ادبی کهن حدیقة الحقیقة و شریعة الطریقة

فاطمه صفارزاده

کاربر نگاه دانلود
کاربر نگاه دانلود
عضویت
2018/02/22
ارسالی ها
9,452
امتیاز واکنش
41,301
امتیاز
901
محل سکونت
Mashhad
بسمه تعالی

سلام. در این تاپیک حدیقة الحقیقة و شریعة الطریقة از سنایی قرار میگیره.
لطفا پست ارسال نکنین.
 
  • پیشنهادات
  • فاطمه صفارزاده

    کاربر نگاه دانلود
    کاربر نگاه دانلود
    عضویت
    2018/02/22
    ارسالی ها
    9,452
    امتیاز واکنش
    41,301
    امتیاز
    901
    محل سکونت
    Mashhad
    باب اول

    در توحید باری تعالی

    sanaee.gif

    سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

    ای درون پرور برون آرای

    وی خردبخش بی‌خرد بخشای

    خالق و رازق زمین و زمان

    حافظ و ناصر مکین و مکان

    همه از صنع تو مکان و مکین

    همه در امر تو زمان و زمین

    آتش و آب و باد و خاک سکون

    همه در امر قدرتت بی‌چون

    عرش تا فرش جزو مُبدَع تست

    عقل با روح پیک مسرَع تست

    در دهان هر زبان که گردانست

    از ثنای تو اندرو جانست

    نامهای بزرگ محترمت

    رهبر جود و نعمت و کرمت

    هریک افزون ز عرش و فرش و ملک

    کان هزار و یکست و صد کم یک

    هریکی زان به حاجتی منسوب

    لیک نامحرمان از آن محجوب

    یارب از فضل و رحمت این دل و جان

    محرم دید نام خود گردان

    کفر و دین هر دو در رهت پویان

    وحده لا شریک له گویان

    صانع و مکرم و توانا اوست

    واحد و کامران نه چون ما اوست

    حی و قیّوم و عالم و قادر

    رازق خلق و قاهر و غافر

    فاعل جنبش است و تسکین است

    وحده لا شریک له اینست

    عجز ما حجّت تمامی اوست

    قدرتش نائب اسامی اوست

    لا و هو زان سرای روز بهی

    بازگشتند جَیب و کیسه تهی

    برتر از وهم و عقل و حسّ و قیاس

    چیست جز خاطر خدای شناس

    هرکجا عارفی است در همه فرش

    هست چون فرش زیر نعلش عرش

    هـ*ـر*زه داند روان بیننده

    آفرین جز به آفریننده

    آنکه داند ز خاک تن کردن

    باد را دفتر سخن کردن

    واهب العقل و مُلهم الالباب

    مُنشیء النفس و مُبدع الاسباب

    همه از صُنع اوست کون و فساد

    خلق را جمله مبدء است و معاد

    همه از او بازگشت بدو

    خیر و شر جمله سرگذشت بدو

    اختیار آفرین نیک و بد اوست

    باعث نفس و مُبدع خرد اوست

    او ز ناچیز چیز کرد ترا

    خوار بودی و عزیز کرد ترا

    هیچ دل را به کُنه او ره نیست

    عقل و جان از کمالش آگه نیست

    دل عقل از جلال او خیره

    عقل جان با کمال او تیره

    عقل اوّل نتیجه از صفتش

    راه داده ورا به معرفتش

    سست جولان ز عزّ ذاتش وهم

    تنگ میدان ز کُنه وصفش فهم

    عقل را پر بسوخت آتش او

    از پی رشگ کرد مَفرش او

    نفس در موکبش ره آموزیست

    عقل در مکتبش نو آموزیست

    چیست عقل اندرین سپنج سرای

    جز مزوّر نویس خط خدای

    نیست از راه عقل و وهم و حواس

    جز خدای ایچ کس خدای شناس

    عزّ وصفش که روی بنماید

    عقل را جان و عقل برباید

    عقل را خود کسی نهد تمکین

    در مقامی که جبرئیل امین

    کم ز گنجشکی آی از هیبت

    جبرئیلی بدان همه صولت

    عقل کانجا رسید سر بنهد

    مرغ کانجا پرید پر بنهد

    هرچ را هست گفتی از بُن و بار

    گفتی او را شریک هش می‌دار

    جز به حسّ رکیک و نفس خبیث

    نکند در قِدم حدیث حدیث

    در ره قهر و عزّت صفتش

    کُنه تو بس بود به معرفتش

    چند از این عقل ترّهات انگیز

    چند ازین چرخ و طبع رنگ آمیز

    عقل را خود به خود چو راه نمود

    پس به شایستگی ورا بستود

    کاول آفریده‌ها عقل است

    برتر از برگزیده‌ها عقل است

    عقل کل یک سخن ز دفتر او

    نفس کل یک پیاده بر درِ او

    عشق را داد هم به عشق کمال

    عقل را کرد هم به عقل عقال

    عقل مانند ماست سرگردان

    در ره کُنه او چو ما حیران

    عقل عقل است و جان جانست او

    آنکه زین برترست آنست او

    با تقاضای عقل و نفس و حواس

    کی توان بود کردگار شناس

    گرنه ایزد ورا نمودی راه

    از خدایی کجا شدی آگاه
     

    فاطمه صفارزاده

    کاربر نگاه دانلود
    کاربر نگاه دانلود
    عضویت
    2018/02/22
    ارسالی ها
    9,452
    امتیاز واکنش
    41,301
    امتیاز
    901
    محل سکونت
    Mashhad
    فصل معرفت

    sanaee.gif

    سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

    به خودش کس شناخت نتوانست

    ذات او هم بدو توان دانست

    عقل حقش بتوخت نیک بتاخت

    عجز در راه او شناخت شناخت

    کرمش گفت مر مرا بشناس

    ورنه کِشناسدش به عقل و حواس

    به دلیلی حواس کی شاید

    گوز بر پشت قبّه کی پاید

    عقل رهبر ولیک تا درِ او

    فضل او مر ترا برد بر او

    به دلیلی عقل ره نبری

    خیره چون دیگران مکن تو خری

    فضل او در طریق رهبر ماست

    صُنع او سوی او دلیل و گواست

    ای شده از شناخت خود عاجز

    کی شناسی خدای را هرگز

    چون تو در علم خود زبون باشی

    عارف کردگار چون باشی

    چون ندانی تو سرّ ساختنش

    چون توهّم کنی شناختنش

    وهمها قاصر است ز اوصافش

    فهمها هـ*ـر*زه می‌زند لافش

    هست در وصف او به وقت دلیل

    نطق تشبیه و خامشی تعطیل

    غایت عقل در رهش حیرت

    مایهٔ عقل سوی او غیرت

    عقل و جان را مراد و مالک اوست

    منتهای مرید و سالک اوست

    عقل ما رهنمای هستی اوست

    هستها زیر پای هستی اوست

    فعل او خارج از درون و برون

    ذات او برتر از چگونه و چون

    ذات او را نبرده ره ادراک

    عقل را جان و دل در آن ره چاک

    عقل بی‌کُحل آشنایی او

    بی‌خبر بوده از خدایی او

    چه کنی وهم را به جُستنش حث

    کی بود با قدم حدیث حدث

    انبیا زین حدیث سرگردان

    اولیا زین صفاتها حیران
     

    فاطمه صفارزاده

    کاربر نگاه دانلود
    کاربر نگاه دانلود
    عضویت
    2018/02/22
    ارسالی ها
    9,452
    امتیاز واکنش
    41,301
    امتیاز
    901
    محل سکونت
    Mashhad
    فصل وحدت و شرح عظمت

    sanaee.gif

    سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

    احدست و شمار از او معزول

    صمدست و نیاز ازو مخذول

    آن احد نی که عقل داند و فهم

    و آن صمد نی که حس شناسد و وهم

    نه فراوان نه اندکی باشد

    یکی اندر یکی یکی باشد

    در دویی جز بدو سقط نبوَد

    هرگز اندر یکی غلط نبوَد

    تا ترا در درون شمار و شکیست

    چه یکی دان چه دو که هردو یکیست

    به چراگاه دیو بر ز یقین

    چه و چند و چرا و چون را هین

    نه بزرگیش هست از افزونی

    ذات او بر ز چندی و چونی

    از پی بحث طالب عاجز

    هل و من گفتن اندرو جایز

    کس نگفته صفات مبدع هو

    چند و چون و چرا چه و کی و کو

    ید او قدرتست و وجه بقاش

    آمدن حکمش و نزول عطاش

    قدمینش جلال قهر و خطر

    اصبعینش نفاذ حکم و قدر

    هستها تحت قدرت اویند

    همه با او و او همی جویند

    جنبش نور سوی نور بود

    نور کی ز آفتاب دور بود

    با وجودش ازل پریر آمد

    به گـه آمد ولیک دیر آمد

    در ازل بسته کی بود علمش

    یک غلامست خانه‌زاد ازلش

    از ابد دور دار وهم و گمان

    که ابد از ازل گرفت نشان

    کی مکان باشدش ز بیش و ز کم

    که مکان خود مکان ندارد هم

    خلق را زین صفت جهانی ساخت

    تا زبهر خود آشیانی ساخت

    با مکان آفرین مکان چه کند

    آسمان گر بر آسمان چه کند

    آسمان دی نبود امروز است

    باز فردا نباشد او نوزست

    در نوردد ز پیش ستر دخان

    یوم نطوی السماء رو برخوان

    عارفان چون دم از قدیم زنند

    ها و هو را میان دو نیم زنند

    نه به ارکان ثبات اوقاتش

    نه مکان جای هستی ذاتش

    ای که در بند صورت و نقشی

    بستهٔ استوی علی العرشی

    صورت از مُحدثات خالی نیست

    در خورِ عزّ لایزالی نیست

    زانکه نقاش بود و نقش نبود

    استوی بود و عرش و فرش نبود

    استوی از میان جان می‌خوان

    ذات او بستهٔ جهات مدان

    کاستوی آیتی ز قرآنست

    گفتن لامکان ز ایمانست

    عرش چون حلقه از برون در است

    از صفات خدای بی‌خبر است

    در صحیفهٔ کلام مسطور است

    نقش و آواز و شکل ازو دور است

    ینزل الله هست در اخبار

    آمد و شد تو اعتقاد مدار

    رقم عرش بهر تشریف است

    نسبت کعبه بهر تعریفست

    لامکان گوی کاصل دین این است

    سر بجنبان که جای تحسین است

    دشمنی حسین از آن جستست

    که علی لفظ لامکان گفتست
     

    فاطمه صفارزاده

    کاربر نگاه دانلود
    کاربر نگاه دانلود
    عضویت
    2018/02/22
    ارسالی ها
    9,452
    امتیاز واکنش
    41,301
    امتیاز
    901
    محل سکونت
    Mashhad
    فصل تنزیه قِدم

    sanaee.gif

    سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

    دهر بی‌قالب قدیمی او

    طبع بی باعث کریمی او

    نشود دهر و طبع بی‌قولش

    همچو جان از نهاد بی‌طولش

    این و آن هردو ناقص و ابتر

    این و آن هردو ابله و بی‌بر

    مادت او زکهنه و نو نیست

    اوست کز هستها به جز او نیست

    بنهایت نه ملک او معروف

    به بدایت نه ذات او موصوف

    زرق و تلبیس ومخرقه نخرد

    سوی توحید و صدق به نگرد

    دیدهٔ عقل‌بین گزیند حق

    دیدهٔ رنگ‌بین نبیند حق

    باطل است آنچه دیده آراید

    حق در اوهام آب و گل ناید

    عقل باشد به خلط و وهم محیط

    هر دوان لیک بر بساط بسیط

    خلق را ذات چون نماید او

    در کدام آینه درآید او

    جای و جان هر دو پیشکار تواند

    کوتوال و نفس شمار تواند

    چون برون آمدی ز جان و ز جای

    پس ببینی خدای را به خدای

    بار توحیر هرکسی نکشد

    طعم توحید هر خسی نچشد

    هست در هر مکان خدا معبود

    نیست معبود در مکان محدود

    مرد جسمی ز راه گمراهست

    کفر و تشبیه هر دو همراهست

    در ره صدق نفس را بگذار

    خیز و زین نفس شوم دست بدار

    از درونت نگاشت صنع آله

    نه ز زرد و سپید و سرخ و سیاه

    وز برونت نگاشتهٔ افلاک

    از چه از باد و آب و آتش و خاک

    فعل و ذاتش برون ز آلت و سوست

    بس که هویتش پر از کن و هوست

    کن دو حرفست بی‌نوا هر دو

    هر دو بحر است بی‌هوا هر دو

    ذات او سوی عارف و عالم

    برتر از اَیْن و کَیف وز هل و لم

    دادهٔ خود سپهر بستاند

    نقش الله جاودان ماند

    آنکه بی‌رنگ زد ترا نیرنگ

    باز نستاند از تو هرگز رنگ

    نگذارد به تو فلک جاوید

    رنگ زرد و سیاه و سرخ و سپید

    جمع کرد از پی تو بیش از تو

    آنچه اسباب تست پیش از تو

    آفریدت ز صنع در تکلیف

    کرد فضلش ترا به خود تعریف

    گفت گنجی بُدم نهانی من

    خُلق الخلق تا بدانی من

    کرده از کاف و نون به درّ ثمین

    دیده را یک دهان پر از یاسین

    زیر گردون به امر و صنع خدای

    ساخته چار خصم بر یک جای

    جمع ایشان دلیل قدرت اوست

    قدرتش نقشبند حکمت اوست

    همه اضداد و لیک ز امر آله

    همه با یکدگر شده همراه

    همه را ابد به امر قدم

    زده نیرنگ در سرای عدم

    چار گوهر به سعی هفت اختر

    شده بیرنگ را گزارشگر

    آنکه بی‌خامه زد ترا نیرنگ

    هم تواند گزاردن بی‌رنگ

    نیست گویی جهان ز زشت و نکو

    جز از او و بدو و بلکه خود او

    همه زو یافته نگار و صوَر

    هم هیولانی اصل و هم پیکر

    عنصر و مادهٔ هیولانی

    طبع و الوان چار ارکانی

    همه را غایت تناهی دان

    نردبان پایهٔ آلهی دان
     

    فاطمه صفارزاده

    کاربر نگاه دانلود
    کاربر نگاه دانلود
    عضویت
    2018/02/22
    ارسالی ها
    9,452
    امتیاز واکنش
    41,301
    امتیاز
    901
    محل سکونت
    Mashhad
    فصل اندر صفا و اخلاص

    sanaee.gif

    سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

    پس چو مطلوب نبود اندر جای

    سوی او کی بود سفرت از پای

    سوی حق شاهراه نفس و نَفَس

    آینهٔ دل زدودن آمد و بس

    آینهٔ دل ز زنگ کفر و نفاق

    نشود روشن از خلاف و شقاق

    صیقل آینه یقین شماست

    چیست محض صفاء دین شماست

    پیش آن کش به دل شکی نبود

    صورت و آینه یکی نبود

    گرچه در آینه به شکل بوی

    آنکه در آینه بود نه توی

    دگری تو چو آینه دگرست

    آینه از صورت تو بی‌خبرست

    آینهٔ صورت از صفت دور است

    کان پذیرای صورت از نور است

    نور خود زآفتاب نبریده‌ست

    عیب در آینه است و در دیده‌ست

    هرکه اندر حجاب جاویدست

    مثل او چو بوم و خورشیدست

    گر ز خورشید بوم بی‌نیروست

    از پی ضعف خود نه از پی اوست

    نور خورشید در جهان فاشست

    آفت از ضعف چشم خفاشست

    تو نبینی جز از خیال و حواس

    چون نه‌ای خط و سطح و نقطه‌شناس

    تو در این راه معرفت غلطی

    سال و مه مانده در حدیث بطی

    گوید آنکس درین مقام فضول

    که تجلی نداند او ز حلول

    گرت باید که بر دهد دیدار

    آینه کژ مدار و روشن‌دار

    کافتابی که نیست نور دریغ

    آبگینت نماید اندر میغ

    یوسفی از فرشته نیکوتر

    دیو رویی نماید از خنجر

    حق ز باطل معاینه نکند

    خنجرت کار آینه نکند

    صورت خود در آینهٔ دل خویش

    به توان دید از آن که در گِل خویش

    بگسل آن سلسله که پیوستی

    که ز گِل دور چون شدی رستی

    زانکه گِل مُظلمست و دل روشن

    گِل تو گاخنست و دل گلشن

    هرچه روی دلت مصفاتر

    زو تجلی ترا مهیاتر

    نه چو زامت فزونش بود اخلاص

    گشت بوبکر در تجلّی خاص
     

    فاطمه صفارزاده

    کاربر نگاه دانلود
    کاربر نگاه دانلود
    عضویت
    2018/02/22
    ارسالی ها
    9,452
    امتیاز واکنش
    41,301
    امتیاز
    901
    محل سکونت
    Mashhad
    التمثیل فی شأن من کان فی هذه اعمی فهو فی‌الآخرة اعمی جماعة العمیان و احوال الفیل

    sanaee.gif

    سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

    بود شهری بزرگ در حدِ غور

    واندر آن شهر مردمان همه کور

    پادشاهی در آن مکان بگذشت

    لشکر آورد و خیمه زد بر دشت

    داشت پیلی بزرگ با هیبت

    از پی جاه و حشمت و صولت

    مردمان را ز بهر دیدن پیل

    آرزو خاست زانچنان تهویل

    چند کور از میان آن کوران

    برِ پیل آمدند از آن عوران

    تا بدانند شکل و هیآت پیل

    هریکی تازیان در آن تعجیل

    آمدند و به دست می‌سودند

    زانکه از چشم بی‌بصر بودند

    هریکی را به لمس بر عضوی

    اطلاع اوفتاد بر جزوی

    هریکی صورت محالی بست

    دل و جان در پی خیالی بست

    چون برِ اهل شهر باز شدند

    برشان دیگران فراز شدند

    آرزو کرد هریکی زیشان

    آنچنان گمرهان و بدکیشان

    صورت و شکل پیل پرسیدند

    وآنچه گفتند جمله بشنیدند

    آنکه دستش بسوی گوش رسید

    دیگری حال پیل ازو پرسید

    گفت شکلیست سهمناک عظیم

    پهن و صعب و فراخ همچو گلیم

    وانکه دستش رسیدی زی خرطوم

    گفت گشتست مر مرا معلوم

    راست چون ناودان میانه تهیست

    سهمناکست و مایهٔ تبهیست

    وانکه را بُد ز پیل ملموسش

    دست و پای سطبر پر بوسش

    گفت شکلش چنانکه مضبوط است

    راست همچون عمود مخروط است

    هریکی دیده جزوی از اجزا

    همگان را فتاده ظن خطا

    هیچ دل را ز کلی آگه نی

    علم با هیچ کور همره نی

    جملگی را خیالهای محال

    کرده مانند غتفره به جوال

    از خدایی خلایق آگه نیست

    عقلا را در این سخن ره نیست
     

    فاطمه صفارزاده

    کاربر نگاه دانلود
    کاربر نگاه دانلود
    عضویت
    2018/02/22
    ارسالی ها
    9,452
    امتیاز واکنش
    41,301
    امتیاز
    901
    محل سکونت
    Mashhad
    فصل فی ان الاستواء معقول والکیفیة مجهول

    sanaee.gif

    سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

    آن یکی رجل گفته آن یک ید

    بیهده گفته‌ها ببرده ز حد

    وآن دگر اصبعین و نقل و نزول

    گفته و آمده به راه حلول

    وان دگر استواء عرش و سریر

    کرده در علم خویشتن تقدیر

    یکی از جهل گفته قعد و جلس

    بسته بر گردن از خیال جرس

    وجه گفته یکی دگر قدمین

    کس نگفته ورا که مطلبک این

    زین همه گفته قال و قیل آمد

    حال کوران و حال پیل آمد

    جل ذکره منزه از چه و چون

    انبیا را شده جگرها خون

    عقل را زین حدیث پی کردند

    علما را علوم طی کردند

    همه بر عجز خود شدند مقرّ

    وای آنکو به جهل گشت مُصرّ

    متشابه بخوان در او ماویز

    وز خیالات بیهده بگریز

    آنچه نص است جمله آمنا

    وآنچه اخبار نیز سلمنا
     

    فاطمه صفارزاده

    کاربر نگاه دانلود
    کاربر نگاه دانلود
    عضویت
    2018/02/22
    ارسالی ها
    9,452
    امتیاز واکنش
    41,301
    امتیاز
    901
    محل سکونت
    Mashhad
    التمثیل فی اصحاب تمنّی السوء

    sanaee.gif

    سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

    راد مردی ز غافلی پرسید

    چون ورا سخت جلف و جاهل دید

    گفت هرگز تو زغفران دیدی

    یا جز از نام هیچ نشنیدی

    گفت با ماست خورده‌ام بسیار

    صد ره و بیشتر نه خود یکبار

    تا ورا گفت راد مرد حکیم

    اینت بیچاره اینت قلب سلیم

    تو بصل نیز هم نمی‌دانی

    بیهده ریش چند جنبانی

    آنکه او نفس خویش نشناسد

    نفس دیگر کسی چه پرماسد

    وآنکه او دست و پای را داند

    او چگونه خدای را داند

    انبیا عاجزاند از این معنی

    تو چرا هـ*ـر*زه می‌کنی دعوی

    چون نمودی بدین سخن برهان

    پس بدانی مجرّد ایمان

    ورنه او از کجا و تو ز کجا

    خامشی به ترا تو ژاژ مخای

    علما جمله هـ*ـر*زه می‌لافند

    دین نه بر پای هرکسی بافند
     

    فاطمه صفارزاده

    کاربر نگاه دانلود
    کاربر نگاه دانلود
    عضویت
    2018/02/22
    ارسالی ها
    9,452
    امتیاز واکنش
    41,301
    امتیاز
    901
    محل سکونت
    Mashhad
    فصل اندر درجات

    sanaee.gif

    سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

    جانت را دوزخ آشیانه مکن

    خاطرت را محالْ خانه مکن

    گرد بیهوده و محال مگرد

    بر در خانهٔ خیال مگرد

    از خیال محال دست بدار

    تا بدان بارگه بیابی بار

    اندرین بحر بیکرانه چو غوک

    دست و پایی بزن چه دانم بوک

    کان سرای بقا برای تو است

    وین سرای فنا نه جای تو است

    آن سرای بقا تراست مُعد

    یوم بگذار و جان کن از پی غَد

    در جهان زشت و نیکو و چپ و راست

    ناخلف زادگان آدم راست

    پایه بسیار سوی بام بلند

    تو به یک پایه چون شوی خرسند

    پایهٔ اول اندرو حلم است

    کو به تحقیق خواجهٔ علم است

    جمع کردی بر اوّلین پایه

    خرد و جان و صورت و مایه

    تو حقیقت بدان که در عالم

    از برای نتیجهٔ آدم

    نیست از بهر آسمان ازل

    نردبان پایه به ز علم و عمل

    بهر بالا و شیب منزل را

    حکمت جان قوی کند دل را

    اندرین راه اگرچه آن نکنی

    دست و پایی بزن زیان نکنی

    هرکه او تخم کاهلی دارد

    کاهلی کافریش بار آرد

    هرکه با جهل و کاهلی پیوست

    پایش از جای رفت و کار از دست

    بتر از کاهلی ندانم چیز

    کاهلی کرد رستمان را حیز

    از پی کارت آفریدستند

    جامهٔ خلقتت بریدستند

    تو به خلقان چرا شوی قانع

    چون نگردی بدان حلل طامع

    دو دو عالم یکی کند صادق

    سه سه منزل یکی کند عاشق

    ملک و ملک از کجا به دست آری

    چون مهی شست روز بیکاری

    روز بیکاری و شب آسانی

    نرسی بر سریر ساسانس

    تاج و تخت ملوک بی‌نم میغ

    دستهٔ گرز دان و قبضهٔ تیغ

    از پی سیم و طعمهٔ گردون

    پیش مشتی خسیس ناکس دون

    کیسهٔ پر مدوز و پرده مدر

    کاسه را بر ملیس و عشـ*ـوه مخر

    علم داری به حلم باش چو کوه

    مشو از نائبات دهر ستوه

    علم بی‌حلم شمع بی‌نور است

    هردو باهم چو شهد زنبور است

    شهد بی‌موم رمز احرار است

    موم بی‌شهد بابت نار است

    برگذر زین سرای کون و فساد

    ببر از مبدأ و برو به معاد

    کاندرین خاک تودهٔ بی‌آب

    آتش باد پیکر است سراب
     
    بالا