- عضویت
- 2016/02/13
- ارسالی ها
- 40
- امتیاز واکنش
- 137
- امتیاز
- 0
- سن
- 33
آموزش کمک های اولیه در غرق شدگی
غرق شدگی یکی از علل مرگ و میر بچه ها و نوجوانان است. عوامل زمینه ساز عبارتند از: بیماری صرع، عقب ماندگی ذهنی, نداشتن آشنایی کافی با قوائد شناگری, افزایش استفاده از قایق های روباز و تندرو به خصوص شنا در مناطق حفاظت نشده.
غرق شدگی
هیچگاه فکر نکنید که کسی که زیر آب مانده (حتی برای چند دقیقه) حتماً مرده است. بعضی از افراد بعد از حتی نیم ساعت که زیر آب ماندشان در آب سرد گذشته است, زنده مانده اند. این امر به این علت امکان پذیر است که در آب سرد, روند سوخت و ساز بدن کند شده و مغز می تواند با وجود فقدان اکسیژن برای مدت طولانی تری زنده بماند.
اقدامات اولیه :
در مواجهه با فرد غرق شده, باید ابتدا وی را به کمک وسائلی از قبیل حلقه نجات, تکه الوار یا طناب بلند از آب خارج کرد. باید این نکته را در نظر داشت که تنها زمانی فرد می تواند مستقیماً اقدام به نجات مصدوم کند کهً دوره آموزشی نجات غریق را گذرانده باشد, چرا که امکان غرق شدن یک ناجی فاقد صلاحیت, بسیار زیاد است.
وقتی که فرد غرق شده را از زیر آب بیرون می آورید, شروع به تنفس دهان به دهان نمایید و در همین حال سعی کنید که فرد غرق شده را به سمت ساحل یا خشکی ببرید.
باید بلافاصله پس از خروج مصدوم بیهوش از آب, ابتدا دهان وی را از گل و لای و شن پاک کرد. نباید وقت را برای خارج کردن آب از ریه ها و معده هدر داد. به وضعیت تنفسی و ضربان قلب دقت شود. در صورتی که مصدوم تنفس و ضربان قلب نداشت به سرعت عملیات احیای قلبی ریوی CPR را شروع می کنیم.
مجدداً تاکید می شود, نباید وقت را برای خارج کردن آب از ریه ها تلف کرد, چرا که با دادن تنفس مصنوعی قوی و مناسب تمام آب از ریه ها جذب بدن می شود. در اوایل, تنفس مصنوعی قدری مشکل است ولی با جذب آب به بدن, تنفس دادن راحت تر می شود. اگر طی عملیات احیا فرد مصدوم استفراغ کرد, فوراً او را به پهلو, وضعیت بهبودی (ریکاوری) برگردانده تا مواد مستفرغه وارد ریه ها نشود. گاه ممکن است طی تنفس مصنوعی مقداری هوا وارد معده شود که خطر استفراغ دارد. در چنین مواردی فرد مصدوم را به شکم خوابانیده و دست های خود را به صورت ضربدر به دور شکم حلقه نمایید و مختصری بالا بکشید تا هوا و آب از معده اش خارج شود. باید توجه داشت این عمل تنها در مواردی که اشکال تنفسی وجود دارد انجام شود.
نکته
در فردی که به داخل آبهای کم عمق شیرجه رفته و با سر به زمین برخورد کرده است, خطر قطع نخاع گردنی و فلج اندام ها وجود دارد. در مواجهه با چنین مواردی هنگام جابجایی و عمل احیا, باید بسیار احتیاط نموده و سعی کرد تا کوچکترین حرکتی به سر و گردن وی وارد نشود . همچنین در صورت نیاز به عملیات احیای قلبی ریوی باید از مانور فشار به فک استفاده کرد تا از آسیب به نخاع و ستون فقرات جلوگیری شود.
نکته بسیار مهم
کلیه افراد غرق شده پس از نجات و اقدامات اولیه حتی اگر کاملاً هوشیار باشند, باید به سرعت به بیمارستان منتقل شوند, چرا که آب جذب شده می تواند عوارض خطرناک و کشنده ای برای فرد داشته باشد.
غرق شدگی یکی از علل مرگ و میر بچه ها و نوجوانان است. عوامل زمینه ساز عبارتند از: بیماری صرع، عقب ماندگی ذهنی, نداشتن آشنایی کافی با قوائد شناگری, افزایش استفاده از قایق های روباز و تندرو به خصوص شنا در مناطق حفاظت نشده.
غرق شدگی
هیچگاه فکر نکنید که کسی که زیر آب مانده (حتی برای چند دقیقه) حتماً مرده است. بعضی از افراد بعد از حتی نیم ساعت که زیر آب ماندشان در آب سرد گذشته است, زنده مانده اند. این امر به این علت امکان پذیر است که در آب سرد, روند سوخت و ساز بدن کند شده و مغز می تواند با وجود فقدان اکسیژن برای مدت طولانی تری زنده بماند.
اقدامات اولیه :
در مواجهه با فرد غرق شده, باید ابتدا وی را به کمک وسائلی از قبیل حلقه نجات, تکه الوار یا طناب بلند از آب خارج کرد. باید این نکته را در نظر داشت که تنها زمانی فرد می تواند مستقیماً اقدام به نجات مصدوم کند کهً دوره آموزشی نجات غریق را گذرانده باشد, چرا که امکان غرق شدن یک ناجی فاقد صلاحیت, بسیار زیاد است.
وقتی که فرد غرق شده را از زیر آب بیرون می آورید, شروع به تنفس دهان به دهان نمایید و در همین حال سعی کنید که فرد غرق شده را به سمت ساحل یا خشکی ببرید.
باید بلافاصله پس از خروج مصدوم بیهوش از آب, ابتدا دهان وی را از گل و لای و شن پاک کرد. نباید وقت را برای خارج کردن آب از ریه ها و معده هدر داد. به وضعیت تنفسی و ضربان قلب دقت شود. در صورتی که مصدوم تنفس و ضربان قلب نداشت به سرعت عملیات احیای قلبی ریوی CPR را شروع می کنیم.
مجدداً تاکید می شود, نباید وقت را برای خارج کردن آب از ریه ها تلف کرد, چرا که با دادن تنفس مصنوعی قوی و مناسب تمام آب از ریه ها جذب بدن می شود. در اوایل, تنفس مصنوعی قدری مشکل است ولی با جذب آب به بدن, تنفس دادن راحت تر می شود. اگر طی عملیات احیا فرد مصدوم استفراغ کرد, فوراً او را به پهلو, وضعیت بهبودی (ریکاوری) برگردانده تا مواد مستفرغه وارد ریه ها نشود. گاه ممکن است طی تنفس مصنوعی مقداری هوا وارد معده شود که خطر استفراغ دارد. در چنین مواردی فرد مصدوم را به شکم خوابانیده و دست های خود را به صورت ضربدر به دور شکم حلقه نمایید و مختصری بالا بکشید تا هوا و آب از معده اش خارج شود. باید توجه داشت این عمل تنها در مواردی که اشکال تنفسی وجود دارد انجام شود.
نکته
در فردی که به داخل آبهای کم عمق شیرجه رفته و با سر به زمین برخورد کرده است, خطر قطع نخاع گردنی و فلج اندام ها وجود دارد. در مواجهه با چنین مواردی هنگام جابجایی و عمل احیا, باید بسیار احتیاط نموده و سعی کرد تا کوچکترین حرکتی به سر و گردن وی وارد نشود . همچنین در صورت نیاز به عملیات احیای قلبی ریوی باید از مانور فشار به فک استفاده کرد تا از آسیب به نخاع و ستون فقرات جلوگیری شود.
نکته بسیار مهم
کلیه افراد غرق شده پس از نجات و اقدامات اولیه حتی اگر کاملاً هوشیار باشند, باید به سرعت به بیمارستان منتقل شوند, چرا که آب جذب شده می تواند عوارض خطرناک و کشنده ای برای فرد داشته باشد.