- عضویت
- 2014/08/19
- ارسالی ها
- 1,028
- امتیاز واکنش
- 34,103
- امتیاز
- 1,030
نگاهی به ساعت انداختم، حدود دوازده نیمه شب را نشان میداد. مادام خیلی وقت بود که خوابیده بود. آزاد روی مبل سه نفرهای جلوی تلویزیون چرت میزد. کیاسالار هم سرگرم تلفن همراهش بود و هر چند دقیقه سوالی از آزاد میپرسید:
_کامی این پسره زیاد داره حرف میزنه ها!
آزاد:هوم؟
_بهش گفتی تا پام درست بشه قراره تو برنامه باشه دیگه؟
_اوهوم...
با چشم به دیبا اشاره کردم تا جلوتر از من به اتاق برود. از جا بلند شد و به سمت اتاق راه افتاد:
_شب به خیر...
آزاد یک چشمش را باز کرد:
_شب به خیر... فقط دیبا!
دیبا مکث کرد:
_جانِ من خیره سر بازی در نیار سر اون قضیه فکر کن...
کیاسالار لبخند معروف و یک طرفهاش را زد:
_خوب بخوابی، شب به خیر.
و من تنها نگاهشان کردم. مسلما کنجکاو بودم، ولی استعداد پنهان کردنش را هم داشتم.
کیاسالار: کامی پاشو چشات باز نمیشه! برو بگیر یه گوشه بخواب.
_نه بابا، اگه این سام دست از دل و قلوه گرفتنش برداره مام میریم! فعلا که رفتن حیاط معلوم نیست به جای دیدن آسمون و ستاره هادارن چه کار میکنن. این مادامم که فقط بلده مچ من رو بگیره و جلو جمع بی عفتم کنه. با این کاری نداره...
آهسته بلند شدم. چون بحثشان بالا گرفته بود بدون جلب توجه میشد به اتاق رفت.
در را بستم و دست به سـ*ـینه به پشتش تکیه دادم:
_خب... میشنوم!
دیبا روی تخت نشسته بود و با لپ تاپ کار میکرد، سرش را بلند کرد و عینکش را عقب تر فرستاد:
_بحث توی بیمارستانر و یادته؟
نیشخند زدم:
_همون مادام مارپل و اینا؟!
_آره... دقیقا همون! پیگیرش شدم و حالا مدارکی دارم که ثابت میکنه به خاطر دیدن فیلم مادام مارپل و پوآرو، چرت و پرت تحویلت ندادم.
یک ابرویم بالا رفت، باز زده بود به سرش؟ هنوز جملاتش را به طور کامل تحلیل نکرده بودم که لپ تاپ را به سمتم برگرداند و فیلمی پخش کرد.
_کامی این پسره زیاد داره حرف میزنه ها!
آزاد:هوم؟
_بهش گفتی تا پام درست بشه قراره تو برنامه باشه دیگه؟
_اوهوم...
با چشم به دیبا اشاره کردم تا جلوتر از من به اتاق برود. از جا بلند شد و به سمت اتاق راه افتاد:
_شب به خیر...
آزاد یک چشمش را باز کرد:
_شب به خیر... فقط دیبا!
دیبا مکث کرد:
_جانِ من خیره سر بازی در نیار سر اون قضیه فکر کن...
کیاسالار لبخند معروف و یک طرفهاش را زد:
_خوب بخوابی، شب به خیر.
و من تنها نگاهشان کردم. مسلما کنجکاو بودم، ولی استعداد پنهان کردنش را هم داشتم.
کیاسالار: کامی پاشو چشات باز نمیشه! برو بگیر یه گوشه بخواب.
_نه بابا، اگه این سام دست از دل و قلوه گرفتنش برداره مام میریم! فعلا که رفتن حیاط معلوم نیست به جای دیدن آسمون و ستاره هادارن چه کار میکنن. این مادامم که فقط بلده مچ من رو بگیره و جلو جمع بی عفتم کنه. با این کاری نداره...
آهسته بلند شدم. چون بحثشان بالا گرفته بود بدون جلب توجه میشد به اتاق رفت.
در را بستم و دست به سـ*ـینه به پشتش تکیه دادم:
_خب... میشنوم!
دیبا روی تخت نشسته بود و با لپ تاپ کار میکرد، سرش را بلند کرد و عینکش را عقب تر فرستاد:
_بحث توی بیمارستانر و یادته؟
نیشخند زدم:
_همون مادام مارپل و اینا؟!
_آره... دقیقا همون! پیگیرش شدم و حالا مدارکی دارم که ثابت میکنه به خاطر دیدن فیلم مادام مارپل و پوآرو، چرت و پرت تحویلت ندادم.
یک ابرویم بالا رفت، باز زده بود به سرش؟ هنوز جملاتش را به طور کامل تحلیل نکرده بودم که لپ تاپ را به سمتم برگرداند و فیلمی پخش کرد.
آخرین ویرایش توسط مدیر: