- عضویت
- 2014/08/19
- ارسالی ها
- 1,028
- امتیاز واکنش
- 34,103
- امتیاز
- 1,030
طبق پیش بینی دیبا، درگیری پیش آمد. با کمی تقلا تسلیمشان شدیم و با گذاشته شدن دستمال سفید رنگ و پیچیده شدن بوی تند و آزار دهنده ای در بینی ام، بی هوش شدم.
آهسته چشم باز کردم، چند بار پلک زدم و سعی کردم نوک بینی ام را که میخارید بخارانم که متوجه دستان بسته ام شدم. کمی طول کشید تا بفهمم دقیقا چه شده و با دقت به اطراف نگاه کنم. زیر زمین بود یا گاراژ؟! شاید هر دو!
نگاهم از دو اتومبیل پارک شده به سمت میز بزرگ با جعبه ابزار بزرگ رویش رفت. زمین سیمانی، ولی به شدت تمیز بود و تک تک کارتن های گوشه و کنار که با نظم خاصی روی هم قرار گرفته بود و در آخر روی مردی که دقیقا رو به رویم روی صندلی نشسته بود و پا بر پا انداخته بود ثابت ماند.
پوزخندی که داخل نگاهش بود، واضح تر از هر زمانی به چشم میآمد. و لبخندش دقیقا از آن لبخند هایی بود که دوست داشتم با یک مشت محکم، حتی چهار استخوانم را هم در راهش فدا کنم! با دیدن هیکل سالمش نیشخندی زدم، پس تصادف هم ساختگی بوده!
_ خوب خوابیدی جینجر؟
جینجر؟ فقط همین مانده بود او مرا مسخره کند!
به پشت صندلی تکیه دادم و پاهایم را درست مثل خودش روی هم انداختم، سرم را بالا گرفتم؛ مستقیم چشم هایش را هدف قرار دادم:
_ مشتاق دیدار جناب کیاسالار! پس دست از فرار کردن برداشتی!
نیشخندی زد:
_ فعلا که من فقط یه نفر رو میـشناسم که فرار میکنه، و تا جایی که یادمه دقیقا از سرکارم جیم زدی! راستی چه طوری خانم مولایی؟.... اوپس ببخشید منظورم صباست! نه؟ اشتباه که نمیگم؟
خونسرد نگاهش کردم و جواب ندادم.
آهسته چشم باز کردم، چند بار پلک زدم و سعی کردم نوک بینی ام را که میخارید بخارانم که متوجه دستان بسته ام شدم. کمی طول کشید تا بفهمم دقیقا چه شده و با دقت به اطراف نگاه کنم. زیر زمین بود یا گاراژ؟! شاید هر دو!
نگاهم از دو اتومبیل پارک شده به سمت میز بزرگ با جعبه ابزار بزرگ رویش رفت. زمین سیمانی، ولی به شدت تمیز بود و تک تک کارتن های گوشه و کنار که با نظم خاصی روی هم قرار گرفته بود و در آخر روی مردی که دقیقا رو به رویم روی صندلی نشسته بود و پا بر پا انداخته بود ثابت ماند.
پوزخندی که داخل نگاهش بود، واضح تر از هر زمانی به چشم میآمد. و لبخندش دقیقا از آن لبخند هایی بود که دوست داشتم با یک مشت محکم، حتی چهار استخوانم را هم در راهش فدا کنم! با دیدن هیکل سالمش نیشخندی زدم، پس تصادف هم ساختگی بوده!
_ خوب خوابیدی جینجر؟
جینجر؟ فقط همین مانده بود او مرا مسخره کند!
به پشت صندلی تکیه دادم و پاهایم را درست مثل خودش روی هم انداختم، سرم را بالا گرفتم؛ مستقیم چشم هایش را هدف قرار دادم:
_ مشتاق دیدار جناب کیاسالار! پس دست از فرار کردن برداشتی!
نیشخندی زد:
_ فعلا که من فقط یه نفر رو میـشناسم که فرار میکنه، و تا جایی که یادمه دقیقا از سرکارم جیم زدی! راستی چه طوری خانم مولایی؟.... اوپس ببخشید منظورم صباست! نه؟ اشتباه که نمیگم؟
خونسرد نگاهش کردم و جواب ندادم.
آخرین ویرایش توسط مدیر: