- عضویت
- 2014/08/19
- ارسالی ها
- 1,028
- امتیاز واکنش
- 34,103
- امتیاز
- 1,030
از روی شانه نگاهش کردم:
_هوم؟
_چرا نمیتونم درکت کنم؟
قاشق به دست به سمتش بازگشتم:
_بله؟
_که چه طور کسی که میتونه این قدر راحت آدم بکشه، الان این جا ایستاده و داره تخم مرغ درست میکنه!
_یه کم مغزت رو با تر کن، سطح تفکراتت رو افزایش بده؛ چون...
قاشق را به لبه تابه کوبیدم:
_قاتلا هم برای زنده موندن به غذا احتیاج دارن. ما از هوا تغذیه نمیکنیم!
خندید:
_این که همیشه هم این قدر حق به جانب و تلخ جواب میدی هم خیلی جالبه. در کل شخصیت جالبی داری... سفره کجاست، بده پهن کنم؟
سفره را دستش دادم:
_ چی باعث شده فکر کنی که من شخصیت جالبی دارم؟
_همین که هنوز برام ناشناخته ای، یه پوئن مثبت محسوب میشه، بعد این همه مدت!
تابه را برداشتم و روی میز گذاشتم:
_یک ماه برای شناخت یه آدم مدت زمان کوتاهیه.
نیشخندی زد:
_مسلما... ولی خب باز هم...
_خب؟ الان نتیجه چی شد؟
روی صندلی نشست:
_هیچی... فقط میخواستم بدونی که برام جالبی.
سوالی در ذهنم شکل گرفت، آیا همان قدر که من برای او جالب بودم، او هم برای من جالب بود؟
نیم رخ تراشیده شده اش را از نظر گذراندم، شاید.
همان طور که پشت میز مینشستم گفتم:
_از احمدی تونستی چیزی پیدا کنی؟
سرش را تکان داد و لقمهی بزرگی داخل دهانش فرو کرد.
_اوهوم... دیروز... عکسش رو... دادم...
موقع جویدن لقمه حرف زدن حالم را به هم میزد؛ به پیشانی ام چین دادم:
_محض رضای خدا، اول اون لقمه رو قورت بده، بعد حرف بزن.
خنده اش را همزمان با لقمهاش قورت داد:
_شرمنده! چی میگفتم...؟
همان طور که لقمهی بزرگ دیگری میگرفت گفت:
_آهان! دیروز عکسش رو دادم کامی، کل دوربینای سطح شهر رو بررسی کرد و امروز نتیجه رو بهم اعلام کرد.
لقمه را داخل دهانش کرد:
_خب؟
بعد از جویدن گفت:
_اون رو نتونسته پیدا کنه، اما گویا قبل از این که گم بشه با پژمان مولایی دیدنش.
چای را سر کشید:
_پژمان مولایی؟
_ بهش میگن پژمان پلنگ، از این کله گنده های پدرسوخته ست! خرش خیلی میره و گویا یه رفاقت دیرینه هم با احمدی داشته. احتمالش زیاده پیش اون باشه.
_تو کار چیه؟
_پلنگ؟ قاچاق مواد.
_خب کجا میشه گیرش آورد؟
_غمت نباشه، پیداش میکنم.
و همراه با خوردن لقمه چشمک دیگری زد.
_هوم؟
_چرا نمیتونم درکت کنم؟
قاشق به دست به سمتش بازگشتم:
_بله؟
_که چه طور کسی که میتونه این قدر راحت آدم بکشه، الان این جا ایستاده و داره تخم مرغ درست میکنه!
_یه کم مغزت رو با تر کن، سطح تفکراتت رو افزایش بده؛ چون...
قاشق را به لبه تابه کوبیدم:
_قاتلا هم برای زنده موندن به غذا احتیاج دارن. ما از هوا تغذیه نمیکنیم!
خندید:
_این که همیشه هم این قدر حق به جانب و تلخ جواب میدی هم خیلی جالبه. در کل شخصیت جالبی داری... سفره کجاست، بده پهن کنم؟
سفره را دستش دادم:
_ چی باعث شده فکر کنی که من شخصیت جالبی دارم؟
_همین که هنوز برام ناشناخته ای، یه پوئن مثبت محسوب میشه، بعد این همه مدت!
تابه را برداشتم و روی میز گذاشتم:
_یک ماه برای شناخت یه آدم مدت زمان کوتاهیه.
نیشخندی زد:
_مسلما... ولی خب باز هم...
_خب؟ الان نتیجه چی شد؟
روی صندلی نشست:
_هیچی... فقط میخواستم بدونی که برام جالبی.
سوالی در ذهنم شکل گرفت، آیا همان قدر که من برای او جالب بودم، او هم برای من جالب بود؟
نیم رخ تراشیده شده اش را از نظر گذراندم، شاید.
همان طور که پشت میز مینشستم گفتم:
_از احمدی تونستی چیزی پیدا کنی؟
سرش را تکان داد و لقمهی بزرگی داخل دهانش فرو کرد.
_اوهوم... دیروز... عکسش رو... دادم...
موقع جویدن لقمه حرف زدن حالم را به هم میزد؛ به پیشانی ام چین دادم:
_محض رضای خدا، اول اون لقمه رو قورت بده، بعد حرف بزن.
خنده اش را همزمان با لقمهاش قورت داد:
_شرمنده! چی میگفتم...؟
همان طور که لقمهی بزرگ دیگری میگرفت گفت:
_آهان! دیروز عکسش رو دادم کامی، کل دوربینای سطح شهر رو بررسی کرد و امروز نتیجه رو بهم اعلام کرد.
لقمه را داخل دهانش کرد:
_خب؟
بعد از جویدن گفت:
_اون رو نتونسته پیدا کنه، اما گویا قبل از این که گم بشه با پژمان مولایی دیدنش.
چای را سر کشید:
_پژمان مولایی؟
_ بهش میگن پژمان پلنگ، از این کله گنده های پدرسوخته ست! خرش خیلی میره و گویا یه رفاقت دیرینه هم با احمدی داشته. احتمالش زیاده پیش اون باشه.
_تو کار چیه؟
_پلنگ؟ قاچاق مواد.
_خب کجا میشه گیرش آورد؟
_غمت نباشه، پیداش میکنم.
و همراه با خوردن لقمه چشمک دیگری زد.
آخرین ویرایش توسط مدیر: